Ο Βόλφγκανγκ Γκαίτε κάποτε είπε…

Μαγεία είναι να πιστεύεις στον εαυτό σου. Αν μπορείς να το κάνεις αυτό, μπορείς να κάνεις τα πάντα!

Σε λίγες μέρες το σόου των αμερικανικών εκλογών ρίχνει αυλαία με το κυρίαρχο ερώτημα να μην είναι αν οι ΗΠΑ θα αποκτήσουν ή όχι για πρώτη φορά γυναικά πρόεδρο, αλλά το αν τελικά θα εκλεγεί ή όχι ο Τραμπ. Επειδή ακριβώς έχουν γραφεί χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια, σκέψεις για το θέμα λέω η δική μου συνεισφορά στη σχετική βιβλιογραφία να είναι όσο πιο χαλαρή γίνεται. Όποιος θέλει μια πιο επιστημονική κρίση να πάει …αλλού. Για παράδειγμα ας μελετήσει την ανάλυση του Διονύση Σκλήρη που μεταξύ άλλων εξηγεί πως ο Τραμπ έχει πάνω κάτω πετύχει να ενδυθεί το προσωπείο Marvel-ικού υπερήρωα.

Θα μου επιτρέψετε να αρχίσω με μια βιωματική εμπειρία και την πρώτη «γνωριμία» μου με τον Τραμπ τον Απρίλη του 2011 στη Δαμασκό. Ένα μεσημέρι μεταξύ ανεύρεσης φαγητού και ναργιλέ χάζευα CNN στην τηλεόραση όπου ένας περίεργος τύπος έλεγε πως σκεφτόταν σοβαρά να κατέβει υποψήφιος γιατί όπως έλεγε «δεν υπάρχει κανείς πιο Ρεπουμπλικάνος από μένα» και ήθελε να φέρει επιτέλους στην επιφάνεια την απάτη του Ομπάμα που λόγω μη κατοχής πιστοποιητικού γεννήσεως δεν θα έπρεπε να είναι πρόεδρος. Μάλιστα αναρωτιόταν με ύφος (υπονοώντας σαφώς συνομωσία) γιατί δεν έχουν καταφέρει οι υπηρεσίες των ΗΠΑ να εντοπίσουν τον Μπιν Λάντεν. Μετά από λίγες μέρες ο Ομπάμα ανακοίνωσε την εξουδετέρωση του επικεφαλής της Αλ-Κάιντα και ο Ντόναλντ σιωπηλά απέσυρε το ενδιαφέρον του να διεκδικήσει το χρίσμα του ρεπουμπλικανικού κόμματος για τις εκλογές του 2012.

Φυσικά η πρώτη μου εντύπωση για τον μεγιστάνα με το παράξενο ξανθό μαλλί ήταν του τύπου «τι είν’ τούτο δω μα τον …Αλλάχ;» Τα χρόνια πέρασαν και όλοι γνωρίσαμε το Ντόναλντ καλύτερα διότι το 2015 επανήλθε δηλώνοντας έτοιμος να διεκδικήσει μια θέση στις προεδρικές εκλογές. Πολλοί, αν όχι όλοι, εξέφραζαν επιφυλάξεις ως προς το σχετικό ενδεχόμενο. Εγώ πάλι δήλωνα σε όλους τους τόνους ότι ήθελα να πάρει το χρίσμα γιατί θα έκανε τις εκλογές πιο ενδιαφέρουσες για το φιλοθεάμων παγκόσμιο κοινό. Αν μη τι άλλο δικαιώθηκα. Στον Δημοκρατικό αντίποδα, ήθελα όχι μόνο να αναδειχθεί ο Σάντερς υποψήφιος, αλλά και πρόεδρος διότι τότε θα είχαμε στον Λευκό Οίκο ένα τύπο που θα ήταν πιο κοντά από όλους όσοι έχουν διατελέσει πρόεδροι των ΗΠΑ σε ότι νομίζω ότι πρεσβεύω πολιτικά. Εδώ δεν θα μάθουμε ποτέ αν είχα δίκιο ή άδικο.

Καταλήξαμε τελικά στο δίπολο Τραμπ-Χίλαρι. Κατάφερα να δω ζωντανά δύο από τρεις τηλεμαχίες και φυσικά ότι άκουσα από τη Χίλαρι σχετικά με εξωτερική πολιτική, οπλοκατοχή, αμβλώσεις, μεταναστευτικό φαίνονταν λογικά. Δυστυχώς όμως δεν πείστηκα καθόλου για τις προθέσεις τις κυρίας. Μάλιστα, όπως και πολλοί άλλοι ανά τον κόσμο, εξακολουθώ να πιστεύω ότι η Χίλαρι, ως πρόεδρος, θα συνεχίσει στο ίδιο μονοπάτι (καλό ή κακό το αφήνω στην κρίση καταλληλότερων αναλυτών) χωρίς καμία σοβαρή τομή.

Στον αντίποδα ο Τραμπ στα ντιμπέιτ γεμάτος αυτοπεποίθηση σήκωνε το δάκτυλο και με ένα μοναδικό ύφος έλεγε «ΕΓΩ θα φτιάξω αυτό και ΕΓΩ θα διορθώσω εκείνο τελεία και παύλα». Περιττό να πω πως σχεδόν ποτέ δεν έλεγε πως θα κάνει τις μεγαλοστομίες του πράξη. Ειδικά για την κατάσταση στη Μέση Ανατολή και το πως ο ίδιος θα νικήσει μια για πάντα το Ισλαμικό Κράτος η συνταγή του είναι για τα πανηγύρια. Συγκεκριμένα αφενός προτείνει εμβάθυνση της σχέσης με το Ισραήλ αναγνωρίζοντας την Ιερουσαλήμ σαν πρωτεύουσα του και αφετέρου έχει εξαγγείλει ότι θα ακυρώσει τη συμφωνία με το Ιράν. Με άλλα λόγια σκοπεύει όχι μόνο να προκαλέσει ανεπανάληπτα τους Σουνίτες, αναζωογονώντας έτσι τη δυνατότητα του Ισλαμικού Κράτους να στρατολογεί νέους μαχητές, αλλά και να αποξενώσει τον πιο βασικό de facto σύμμαχο στη μάχη εναντίον των Τζιχαντιστών, δηλαδή το σιίτικο Ιράν.

Με αυτές τις απλές σκέψεις είμαι έτοιμος να αγανακτήσω και με την κλασσική αριστερή μανιοκαταδιωκτική νοοτροπία και να αναφωνήσω: «Μα καλά οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι δεν τα βλέπουν αυτά;» Φυσικά ένα τέτοιο ερώτημα, αν εκφραζόταν δυνατά, θα με καθιστούσε τουλάχιστον εκτός τόπου και χρόνου. Τα πιο παραδοσιακά και έγκριτα media του δυτικού κόσμου πρωί, μεσημέρι, βράδυ για μήνες χτυπάνε τον Τραμπ πάνω και, κυρίως, κάτω από τη ζώνη. Μεταξύ μας και εγώ πιστεύω πως ο Ντόναλντ τη «χούφτωσε» τελικά τη Μις Φιλανδία το 2006 αλλά όπως κάποτε είπε και ένας φίλος από το Τρίκαλα «αφτού (sic) είναι το πρόβλημα;»

Το πρόβλημα φυσικά και δεν είναι εκεί. Το πρόβλημα κατ’ εμέ είναι πως ο απίστευτος μιντιακός πόλεμος εναντίον του Τραμπ έχει γυρίσει μπούμερανγκ. Αντί να τον έχει ενοχοποιήσει, τον έχει θυματοποιήσει. Αντί να προκαλεί αποστροφή στον κόσμο, όλοι δείχνουν περισσότερο ενδιαφέρον στις δηλώσεις του απλά και μόνο για να δουν πως απαντά στις συνεχώς προκύπτουσες αιτιάσεις. Και κάπως έτσι το ενδιαφέρον από την πρώτη γυναίκα υποψήφιο μεταφέρθηκε στην πληθωρικό και αντισυστημικό(!) μεγιστάνα κληρονόμο που αφού τα έκανε όλα στη ζωή του είπε στον εαυτό του: «Επειδή “the sky is the limit” δε γίνομαι και πλανητάρχης, οέο;»

Υπό αυτό το πρίσμα ο Τραμπ είναι ήδη νικητής. Όμως επειδή σιγά μην ο Ντόναλντ ενδιαφέρεται για πλάγιες νίκες, επιτρέψατε μου να θέσω το ερώτημα κατά πόσο είναι δυνατό να εκλεγεί. Προσωπικά στοιχηματίζω υπέρ της Χίλαρι. Και που το βασίζω αυτό; Αφενός στη διαίσθηση ότι οι Αμερικανοί εν τέλει θα το ζυγίσουν ορθώς το πράγμα και αφετέρου στις μετρήσεις που σταθερά δείχνουν τον Τραμπ να έπεται της Κλίντον.

Το θέμα όμως είναι πως οι μετρήσεις τα τελευταία χρόνια έχουν αποδειχτεί λάθος. Πέρα από την προβληματική Ελλάδα, δημοσκόποι έπεσαν έξω αναφορικά με τα δημοψηφίσματα σε Βρετανία και Κολομβία καθώς και με τις τελευταίες εκλογές σε Βρετανία, Ισπανία και Ισραήλ. Με άλλα λόγια, τα πράγματα δεν είναι τόσο σίγουρα. Τώρα αν ρωτάτε τι θα ήθελα εγώ προσωπικά, θα σας πω με ειλικρίνεια ότι λόγω μιας προσφάτως αναπτυχθείσας chaotic neutral τάσης μάλλον δε θα με χάλαγε και τόσο να δω το σήριαλ «ο Ντόναλντ πρόεδρος».

063

Τα λέμε σύντομα

Βόλφγκανγκ Γκαίτε

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s