Ο Όσκαρ Ουάιλντ κάποτε είπε…

Όταν ήμουν νέος, νόμιζα ότι το χρήμα είναι το πιο σπουδαίο πράγμα στη ζωή. Τώρα που είμαι γέρος*, το ξέρω!

Το 2015 ήταν ομολογουμένως μια από τις πιο γεμάτες χρονιές στην πορεία του ελληνισμού. Προσωπικά, από τον κυκεώνα των γεγονότων που ζήσαμε, αν ήταν να ξεχωρίσω μια στιγμή δεν θα διάλεγα ούτε το δημοψήφισμα, ούτε το κλείσιμο των τραπεζών μα ούτε και το «ουάου» του Βαρουφάκη. Για μένα «όλα τα λεφτά» ήταν η λεγόμενη επιτυχής ανακεφαλαιοποίηση των τράπεζων. Και αυτό όχι για για τον τρόπο με τον οποίο έγινε, αλλά για τον τρόπο που εισπράχθηκε από την ελληνική κοινωνία φέρνοντας έτσι στην επιφάνεια τις πραγματικές κόκκινες γραμμές όλων των διαμαρτυρόμενων στις μνημονιακές μεταρρυθμίσεις Ελλήνων.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά τη μέρα που ένας φίλος μου έστειλε μαζί με ένα πύρινο αντικυβερνητικό μήνυμα το σχετικό link κάποιου άρθρου όπου περιγραφόταν το «έγκλημα του αιώνα». Κρίνοντας από τον βαρύγδουπο τίτλο πίστεψα πως επρόκειτο για ένα ακόμα άνευ εγκυρότητας κείμενο που αποσκοπούσε σε εφήμερες εντυπώσεις σαν τα δεκάδες της συγκεκριμένης κατηγορίας που κυκλοφορούν καθημερινά στο διαδίκτυο. Όσο πέρναγαν οι ώρες αποδεικνυόταν πως η σφαγή των τραπεζικών μετοχών κάθε άλλο παρά στη σφαίρα της φαντασίας άνηκε. Οι ώρες έγιναν μέρες και οι μέρες βδομάδες και στην κυριολεξία δεν κουνήθηκε φύλλο. Γιατί; Μα επειδή εξασφαλίστηκε πως δε θα γινόταν κούρεμα στις καταθέσεις. Με άλλα λόγια αποδείχτηκε με τον πλέον κυνικό τρόπο πως όλοι μας ενδιαφερόμαστε πρωτίστως για τα άμεσα, χειροπιαστά υλικά μας αγαθά (καταθέσεις, νόμισμα) με τις όποιες ανησυχίες για τον μεσο/μακροπρόθεσμο ορίζοντα να έρχονται κατά πολύ σε δεύτερη μοίρα.

Όπως έχω ξαναγράψει η μεγαλύτερη συνεισφορά της πρώτης διακυβέρνησης του βιαστικού** Τσίπρα ήταν ότι προκάλεσε την πτώση των προσωπείων που τα διάφορα συλλογικά υποκείμενα, που πρωταγωνιστούν στην εδώ και 5 χρόνια εξελισσόμενη ελληνική τραγωδία, είχαν διαλέξει για τον εαυτό τους. Το περήφανο αντιμνημονιακό κίνημα ανδρώθηκε επί τη βάσει τριών κομβικών καταγγελιών: το έλλειμμα δημοκρατίας, τη γιγάντωση της ανεργίας και το φαινόμενο των νεοαστέγων. Αν μη τι άλλο φαινόταν ότι είχαμε να κάνουμε με μια μάχη όπου αντιμέτωποι ήταν ο ανθρωπισμός από τη μία, και η αναλγησία από την άλλη. Η πορεία των πραγμάτων κάθε άλλο παρά δικαίωσε αυτή την οπτική.

Ενδεικτικά εκεί που ο κόσμος φώναζε πως «η χούντα δεν τελείωσε το ‘73», λιγο μετά γίνονται εκλογές και στο κοινοβούλιο μπάινει ένα κόμμα που δεν διάκειται καθόλου αρνητικά απέναντι στο καθεστώς της 21ης Απριλίου. Ακόμα χειρότερα, τα λεγόμενα δημοκρατικά κόμματα αποφασίζουν να αντιμετωπίσουν την Χρυσή Αυγή με μια άνευ προηγουμένου φίμωση και αποκλεισμό. Και ο παραλογισμός δεν σταματά εδώ, οι αριστεροί ακτιβιστές που το καλοκαίρι του 2011 ομνύαν στη Δημοκρατία εγκαλούν το σύστημα όχι γιατί δεν εφαρμόζει το πνεύμα του Βολταίρου, αλλά γιατί επέτρεπε στη Χρυσή Αυγή (που στο μεταξύ έχει γίνει τρίτο κόμμα) να λειτουργεί.

Αναφορικά με την ανεργία και την απώλεια στέγης λόγω κρίσης, για να διαπιστώσει κανείς το κατά πόσο οι κραυγές κατά των παραπάνω αντικατόπτριζαν ειλικρινές ενδιαφέρον ή εκμετάλλευση για αλλότριους σκοπούς αρκεί μια ματιά στο πως διαχειρίστηκε η κοινωνία τα δύο αυτά φαινόμενα. Πέρα από τα λουλούδια στον Παντελίδη ήδη από το χειμώνα του 2012 μέρος της «αγανακτισμένης» νεολαίας δεν είχε πρόβλημα να διασκεδάζει κυριολεκτικά δίπλα σε αστέγους (τα μπαράκια πίσω από την Παλιά Βουλή είναι μια χαρακτηριστική περίπτωση) τους οποίους επέλεγε να κάνει πως δεν έβλεπε. Για τους δε άνεργους, των οποίων το ποσοστό είναι πάντα ένα σιγουράκι για όποιον μιλά πολιτικά, αρκεί να βιώσει κανείς πως αντιμετωπίζεται σε μια κοινωνική εκδήλωση όχι μονάχα ο άνεργος αλλά και εκείνος ο εργαζόμενος που δεν πιάνει τα κριτήρια του δημοσίου, δηλαδή σταθερό εισόδημα συν ασφάλιση.

Μα τότε γιατί βγήκε ο κόσμος στους δρόμους τα τελευταία χρόνια; Όπως φαίνεται, όσοι δεν το έκαναν για προσωπικούς κοινωνικού λόγους, το έκαναν για τα φράγκα και μόνο. Ο ελληνάκος (εκ του ανθρωπάκου του Βίλχελμ Ράιχ) ως άλλος ηλικιωμένος Όσκαρ Ουάιλντ προσπάθησε με ήπια μέσα να φράξει μέρος των μεταρρυθμίσεων (περικοπή μισθών και συντάξεων) που νομοτελειακά θα συμπίεζαν το μέσο βιοτικό επίπεδο στη χώρα. Για αυτό και ο κόσμος ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ, όχι επειδή έγινε αριστερός ή δημοκράτης, όχι επειδή πίστεψε ότι θα πάρει 13η σύνταξη ή θα καταργηθεί ο ΕΝΦΙΑ, αλλά επειδή ήλπιζε πως με μια «έξυπνη» κίνηση μπορεί να ανάγκαζε το Σόιμπλε και τους άλλους να πάρουν την πολιτική απόφαση να ανασχέσουν τη λιτότητα.

Αυτό έδειξε η μη αντίδραση στην «μετατροπή» του ΟΧΙ σε ΝΑΙ, στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, ή στην απόφαση για τα κόκκινα δάνεια. Αυτό φαίνεται επίσης και στον τρόπο που σήμερα οι διάφορες συντεχνίες προσπαθούν να ρίξουν το κόστος της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης στους «άλλους». Όλα για τα φράγκα λοιπόν. Τι και αν κάποιος γελοίος Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω αντιτείνει πως «σε έναν άσχημο και δυστυχισμένο κόσμο, ακόμα και οι πιο πλούσιοι δεν μπορούν να αγοράσουν παρά μόνο ασχήμια και δυστυχία». Σε ότι αφορά εμένα και πολλούς άλλους της γενιάς μου, ένας είναι ο στόχος, το όνειρο και το ιδανικό: να μας κάτσει το …τζόκερ!!!

* Πέθανε σε ηλικία 46 ετών.

** Ο Αλέξης έχει κατηγορηθεί για πολλά και δικαίως. Κατά τη γνώμη μου, το μεγαλύτερο του λάθος είναι ότι δεν άρπαξε την ευκαιρία που του έδωσε ο Σαμαράς όταν πρότεινε συναινετική εκλογή ΠτΔ με αντάλλαγμα εκλογές το Νοέμβριο του 2015, δηλαδή ταυτόχρονα με την Ισπανία. Έτσι και η αξιολόγηση θα έκλεινε και όταν ο Τσίπρας θα ερχόταν στα πράγματα θα είχε περισσότερους συμμάχους, άρα προστιθέμενη διαπραγματευτική ισχύ.

055

Τα λέμε σύντομα

Όσκαρ Ουάιλντ

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s