Η Αλέκα Παπαρήγα λίγο μετά τις εκλογές του Μαΐου είπε…

Τις επόμενες μέρες θα γίνετε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς εκστρατείας αντικομουνισμού!

Αυτά τα λόγια ειπώθηκαν από τον γίγαντα της πολιτικής διορατικότητας στην Πάτρα λίγο μετά της έναρξης της (όντως) πιο κρίσιμης εκλογικής μάχης της μεταπολίτευσης. Η Αλέκα που, όπως λεγόταν και λέγεται, φημίζεται για το πολιτικό της αισθητήριο προχώρησε στην ανωτέρω πρόβλεψη που τις επόμενες μέρες έκανε γαργάρα διότι όπως όλοι ξέρουμε το μόνο που απασχολούσε το μιντιακό κατεστημένο τις μέρες πριν την 17η Ιουνίου ήταν η εκστρατεία του φόβου απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και το ξεσκέπασμα της εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής που υποτίθεται κατά λάθος και εν βρασμώ ψυχής ψήφισαν κάποια τμήματα της ελληνικής κοινωνίας.

Και όμως πίσω από τη φαινομενική μανία καταδίωξης της πιο μοιραίας, μετά αυτή του Ζαχαριάδη, ηγεσίας του ΚΚΕ υπάρχει μια αλήθεια. Αυτό που ήθελε να πει η Αλέκα ήταν ότι σε περίπτωση ανάτασης του «λαϊκού κινήματος» μέσω της «πολιτικής πρωτοπορίας» το «σύστημα» θα έπαιζε τα ρέστα του ώστε να μη γίνει η Ελλάδα Κούβα και Βόρειος Κορέα ταυτόχρονα. Κάποιοι αφελείς επιμένουν να πιστεύουν ότι το «σύστημα» είναι κάτι εφάμιλλο μιας σκοτεινής στοάς που σαν μια άλλη αντι-μπολσεβίκικη διεθνής πολεμά τον ένα και μοναδικό εχθρό της. Μπούρδες σύντροφοι. Το «σύστημα» δεν είναι τίποτα άλλο από την εκάστοτε καθεστηκυία ελίτ που θα συμμαχήσει κυριολεκτικά με τον διάβολο προκειμένου να υπερασπίσει τα συμφέροντα της. Και το «σύστημα» δεν έχει κανένα πρόβλημα να προβεί στις πιο ανίερες συμμαχίες διότι ξέρει καλύτερα από τον καθένα τόσο το νόημα της αρχής «η ισχύς εν τη ενώσει», όσο και τις διαλυτικές συνέπειες του «διαιρεί και βασίλευε» που τόσο έντεχνα το αφήνει να ανθίσει στους κόλπους των εχθρού του.

Τα παραλέω; Ας ξεκινήσουμε από τα πολύ βασικά. Η Ιερά Συμμαχία ήταν ένα ιδιόμορφο σύμφωνο των χριστιανικών ευρωπαϊκών μοναρχιών που συγκροτήθηκε για να διαλύσει την οποιαδήποτε επαναστατική απόπειρα που θα ήθελα να επαναλάβει το πείραμα του Ναπολέοντα στη γηραιά ήπειρο. Αυτοί οι τύποι, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς τους, δεν δίστασαν στην αρχή της ελληνικής επανάστασης να ταχθούν με το μέρος της μη χριστιανικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μερικές δεκαετίες αργότερα και αφού είχε γίνει η πρώτη έφοδος στον ουρανό ο Στάλιν υπογράφει σύμφωνο μη επίθεσης με τον Χίτλερ. Πιο μετά η επιτομή της βρετανικής αριστοκρατίας, ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, τα βρήκε με τον μπολσεβίκο πρώην σύμμαχο του Αδόλφου και πορεύτηκαν μαζί ενάντια στον άξονα. Η βρετανική διοίκηση στην Ελλάδα δε δίστασε να συνεργαστεί με τα πρώην κατοχικά τμήματα χωροφυλακής και βάζοντας μπροστά ένα κεντρώο αστό πολιτικό, τον Γεώργιο Παπανδρέου, κατάφερε να θέσει γρήγορα το ΕΑΜ στο περιθώριο. Μερικά χρόνια αργότερα, όταν ο ξένος παράγοντας ένιωθε να απειλείται από τον άλλοτε αχυράνθρωπο της εκτέλεσε με συνοπτικές διαδικασίες τη δημοκρατία στην Ελλάδα το 1967. Θα μπορούσα να αναφέρω πλείστα άλλα παραδείγματα αλλά δεν θέλω να κουράσω και θα επιμείνω στο συμπέρασμα ότι το «σύστημα» ξέρει να πολεμά ότι το απειλεί αλλά προτιμά να βλέπει τις «απειλές» να πολεμούν μεταξύ τους.

Στην υψηλού επιπέδου πολιτική δεν χωράνε συναισθηματισμοί και στο βαθμό που έχεις έναν πραγματικό στρατηγικό στόχο τα πάντα είναι θέμα τακτικής. Στην Ελλάδα του 2013 τα θύματα της μνημονιακής πολιτικής μοιάζουν να πνίγονται σε έναν κυκεώνα συναισθηματισμών και ηθικών διλλημάτων που τους καθιστά εντελώς ακίνδυνους για το «σύστημα» που προ αυτής της πραγματικότητας τρίβει τα χέρια του. Πόσο τραγικό αλήθεια είναι να βλέπεις ανθρώπους να μιλάνε για την εν δυνάμει συμμαχία Τσίπρα Καμμένου ως κάτι ανακόλουθο όταν η μνημονιακή μας κυβέρνηση συστεγάζει άτομα ιδεολογικά τόσο διαφορετικά όσο η Ρεπούση και ο Βορίδης. Αλήθεια δεν σας κάνει εντύπωση όλη αυτή η εντός και εκτός Ελλάδος αντι-φασιστική ηθικολογία ενάντια στη Χρυσή Αυγή τη στιγμή που Βορίδης και Μιχαλολιάκος δρούσαν από κοινού στη νεολαία της ΕΠΕΝ; Αν είναι ο ένας φασίστας τότε είναι και ο άλλος, γιατί όμως το πρόβλημα εντοπίζεται μονάχα στον ένα; Γιατί απλούστατα αυτός ο ένας ενοχλεί και ως εκ τούτου για το «σύστημα» αντιπροσωπεύει μια «απειλή», όπως ακριβώς ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι και όπως ακριβώς θα ήταν ένα ΚΚΕ με ποσοστό 15%. Θα αντιτείνει δικαίως κάποιος πως όλες οι «απειλές» δεν είναι ίδιες και πως υπάρχουν και κόκκινες γραμμές. Σίγουρα αλλά η Ιστορία με κυνισμό μας διδάσκει πως η λεγόμενη χούντα του μνημονίου θα κατέρρεε σαν τραπουλόχαρτο αν όλοι οι αντι-μνημονιακοί ψηφοφόροι συσπειρώνονταν σε ένα ενιαίο μέτωπο.

Μα είναι ρεαλιστικό να γίνει κάτι τέτοιο; Σε μια χώρα που τον Οκτώβρη του 2011 στο Σύνταγμα πλακώνονταν αναρχικοί με κνίτες και όπου ο οποιοσδήποτε φέρει μαζί του ελληνική σημαία χαρακτηριζόταν, από την εποχή των πλατειών ακόμα, ως «φασίστας» το εν λόγω σενάριο μόνο ως ουτοπικό μπορεί να χαρακτηριστεί αλλά αυτό ακριβώς δείχνει πόσο ανώριμος, βλάκας και εν τέλει ακίνδυνος για το «σύστημα» είναι ο σημερινός ελληνικός λαός.

Παρ’ όλα αυτά η συλλογική αντι-«φασιστική» βλακεία τον τελευταίο καιρό δείχνει να σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Η υπόθεση Κατίδη και οι προσπάθειες απομόνωσης της Χρυσής Αυγής μόνο καλό κάνουν στην τελευταία καθώς την θυματοποιούν και της αποδίδουν ένα προφίλ όμοιο με εκείνο της Αριστεράς στα χρόνια μετά τον εμφύλιο. Μην πάτε μακριά, δείτε το πώς λειτούργησε για το αριστερό κίνημα η δίκη, καταδίκη και η εκτέλεση Μπελογιάννη. Νομίζετε ότι οι διώκτες των κομουνιστών μετά τον εμφύλιο αντιλαμβάνονταν τι έκαναν; Στο μικρό τους μυαλό πίστευαν ότι καθάριζαν την Ελλάδα από τους προδότες που θα πούλαγαν την Μακεδονία. Ομοίως κάποιοι σήμερα όταν οργανώνουν αντι-συγκεντρώσεις, όταν παρενοχλούν καταθέσεις στεφάνων, όταν βάζουν βόμβες σε πολιτικά γραφεία, όταν πετάνε χρυσαυγίτες στη θάλασσα και όταν βγάζουν όλα τα κόμπλεξ σε ένα 20χρονο που αψυχολόγητα και χωρίς συναίσθηση πανηγυρίζει με υψωμένη την δεξιά δεν καταλαβαίνουν ότι λειτουργούν με όρους παρακράτους αλλά πιστεύουν ότι υπερασπίζονται ότι αυτοί αντιλαμβάνονται ως δημοκρατία. Κάπως έτσι ο Κασιδιάρης και η παρέα του αποκτούν μια οιονεί ηρωική αύρα παρόμοια με εκείνη που περιτύλιγε έναν άλλο γεωπόνο, τον Θανάση Κλάρα, που στη δεκαετία του ‘30 η επίσημη πολιτεία παρομοίαζε με τέρας.

Κάπου εδώ ο κακοπροαίρετος αναγνώστης θα ετοιμάζεται να μου αποδώσει τον χαρακτηρισμό του φασίστα. Μην ανησυχείτε παιδιά, οι προκαταλήψεις, η παιδεία και το γεμάτο πορτοφόλι μου με κρατάνε σε απόσταση ασφαλείας από τέτοιες λύσεις αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν κατανοώ γιατί η πρόβλεψη της Αλέκας δεν επαληθεύτηκε και αντί της αντι-κομουνιστικής υστερίας έχει επικρατήσει ο αντι-φασισμός. Με άλλα λόγια, δεν είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η Χρυσή Αυγή είναι εφεδρεία του «συστήματος», είμαι από εκείνους που φρονούν ότι το «σύστημα» εκμεταλλεύτηκε την ασχεδίαστη είσοδο του Μιχαλολιάκου στην πολιτική ζωή και με βάση τα πάθη του ελληνικού θυμικού παίζει με μαεστρία το χαρτί του διχασμού. Και αν είναι αδύνατο να υπάρξει συνεργασία των «άκρων» τότε ας πάρει επιτέλους η Αριστερά την πρωτοβουλία των κινήσεων με πρωτοποριακές δράσεις και ιδέες. Σε αυτό το κλίμα, το επερχόμενο κονκλάβιο του Περισσού θα κρίνει πολλά. Αν το ΚΚΕ τολμήσει και πάρει μια κατεύθυνση στη γραμμή Μπογιόπουλου τότε μπορούν να έρθουν τα πάνω κάτω και ας δυσαρεστηθούν κάποιοι «ορθόδοξοι» που με την αδιαλλαξία τους μάλλον τροχοπέδη και όχι καταλύτης εξελίξεων υπήρξαν.

ΥΓ Κάποιοι επιμένουν να λένε πως στο ΚΚΕ δεν παίζουν ρόλο τα πρόσωπα αλλά η ιδεολογία. Κάποιοι επίσης καθημερινά φορτώνονται με εκρηκτικά και ανατινάζονται επειδή θα πιστεύουν ότι τους περιμένουν 69 παρθένες στον παράδεισο. Δεν έχω πεθάνει για να ξέρω τι γίνεται στον άλλο κόσμο, έχω όμως εικόνα της ιστορίας του ΚΚΕ η οποία είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τις προσωπικότητες των ηγετών του.

035

Τα λέμε σύντομα

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

10 Responses to Η Αλέκα Παπαρήγα λίγο μετά τις εκλογές του Μαΐου είπε…

  1. Ο/Η italos λέει:

    a) Αντικομμουνισμός
    β) διλήμματα
    γ) ωραία τα λες. Δε μας είπες όμως, μήπως το δίπολο που αναπτύχθηκε ήταν μια πλάγια αντικομμουνιστική εκστρατεία? Ή απλά δε σου πέρασε από το μυαλό?
    Η μήπως σου πέρασε αλλά …προσπέρασε γιατί δε βολεύει το σκεπτικό σου? Πάντωςστις δεύτερες εκλογές, μόνο το ΚΚΕ είχε απώλειες και μάλιστα πολύ σοβαρές.
    δ) Το σύστημα κάνει ανίερες συμμαχίες για να κυριαρχήσει, λες. Εκμεταλλεύεται ως το καλύτερο δώρο τη Χρυσή Αυγή, λες. Και γιατί δλδ όλο αυτό να μην είναι προϊόν ανίερης συμμαχία? Ρωτάω εγώ…

  2. Θεμελιώδης αντίφαση. Αναφέρεσαι στη στρατηγική, στο πλαίσιο της οποίας η oποιαδήποτε συμμαχία δικαιώνεται. Σε αυτό πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν, σίγουρα όμως πρόκειται περί άποψης που δεν απορρίπτεται a priori. Το πρόβλημα με τις αντι ΚΚΕ αριστερές δυνάμεις είναι ότι οι τακτικές συμμαχίες τους υπηρετούν τον ακριβώς αντίθετο στρατηγικό στόχο από αυτόν του ΚΚΕ. Αποβλέπουν στην αφομοίωση της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης με τον πλέον ανώδυνο τρόπο (για το λαό, λένε, για το σύστημα, λέω εγώ), εξαντλώντας τα πυρομαχικά τους σε κριτική που βρίσκεται ολίγον αριστερότερα του προέδρου Ομπάμα. Στην παρούσα κατάσταση η οποιαδήποτε τακτική συμμαχία του ΚΚΕ με όλα αυτά τα νούμερα που έχουν την ταμπέλα του αριστερού θα εξαφάνιζε το κόμμα και μαζί του θα πήγαινε πίσω δεκαετίες το κίνημα. Ευχαριστώ, δε θα πάρω.

    • Ο/Η Ahinos λέει:

      «»»Στην παρούσα κατάσταση η οποιαδήποτε τακτική συμμαχία του ΚΚΕ με όλα αυτά τα νούμερα που έχουν την ταμπέλα του αριστερού θα εξαφάνιζε το κόμμα και μαζί του θα πήγαινε πίσω δεκαετίες το κίνημα. Ευχαριστώ, δε θα πάρω.»»»

      Στην καραπουτσακλάρα μας το «κίνημα».

      Ο λαός και η χώρα που ζούμε μας νοιάζει, όχι «το κόμμα».

      Ούτε περιμένουμε μεθαύριο την …«αταξική κοινωνία», ώστε να ανησυχούμε μήπως και πισογυρίσει το ΚΚΕ και καθυστερήσει καμμιά δεκαετία ο κομμουνισμός.

      Τέλος πάντων, στην πράξη πετύχατε το εντελώς αντίθετο: συρικνώσατε το ΚΚΕ. Το πήγατε στο 4% την στιγμή ακριβώς που ο κόσμος ήθελε περισσότερο κάτι αριστερό και αντιμνημονιακό να ακούσει.

      Για να μην πω ότι όταν ήταν να ανοίξει τα πόδια και να κυβερνήσει με το Μητσοτάκη ― ενέργεια που έθεσε τις βάσεις για τα «νέα τζάκια» και την Ελλάδα του «εκσυγχρονισμού» που ακολούθησε έκτοτε, το ΚΚΕ δεν είχε τις ίδιες ενστάσεις.

      • Στην καραπουτσακλάρα σας να γράφετε ό,τι θέλετε, το αυτόν πράττω κι εγώ.

      • Ο/Η Ahinos λέει:

        «»»Στην καραπουτσακλάρα σας να γράφετε ό,τι θέλετε, το αυτόν πράττω κι εγώ.»»»

        Ναι, αλλά δυστυχώς γράφεις τα λάθος πράγματα.

        Δεν πειράζει, εκεί εξωκοινοβουλευτικό ΚΚΕ στις επόμενες εκλογές, να γουστάρουμε…

      • Ο/Η ΖΕΤ λέει:

        ελπιζω να περνας καλα με την αριστερη κυβερνηση συριζα…..το ΚΚΕ απεδειξε οτι ενδιαφέρεται για το κινημα και προσπαθησε ακομα και με εκλογικο κοστος να κρατησει την σημαια της αντιστασης ψηλα και εν μερη τα καταφερε………..το ποιος γραφει στην καραπουτσακλάρα του το κινημα ειναι πλεον ηλίου(δεν εννοω τον γραμματεα της ΕΔΑ) φαεινότερον

      • Ο/Η rigasgfree λέει:

        ZET… Φυσικά και δεν είμαι ευχαριστημένος με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αλλά το θέμα είναι αν το από το 2013 κείμενο μου δικαιώθηκε… Ο αντικομουνισμός όπως τον προέβλεψε η Αλέκα δεν εκδηλώθηκε ποτέ… Αντίθετα εμφανίστηκε μια συντονισμένη αντί-αριστερή υστερία το πρώτο εξάμηνο του 2015 και τη βδομάδα του δημοψηφίσματος, μέχρι δηλαδή να συνετιστεί ο Αλέξης… Επίσης η ΧΑ εξακολουθεί να έχει αντιμετώπιση ανάλογη με εκείνη που το σύστημα επεφύλαξε στην ΕΔΑ τη δεκαετία του ’50… Όσο για το ΚΚΕ και το κίνημα πιστεύω είδες πόσο φοβήθηκε το σύστημα κατά τη ψήφιση του πολυνομοσχεδίου η παρουσία του ΠΑΜΕ έξω από τη βουλή… Και αυτό γιατί 9 στους 10 διαδηλωτές ήταν του ΠΑΜΕ… Καμία πρακτική απώλεια για την κυβέρνηση και μια κοινωνία που κάθε άλλο παρά βράζει.

  3. Ο/Η rigasgfree λέει:

    Δεν περίμενα να πάρεις. Αλλά έχει σημασία να δεις που εντοπίζεις τις προτεραιότητες σου.
    Το παν για σένα, και πολλούς άλλους, είναι να μην πάει το κόμμα και το «κίνημα» δεκαετίες πίσω (άσχετα που έχει πάει απλά αρνείσαι να το δεις) αλλά τι γίνεται με την χώρα και την «ανώριμη» κοινωνία της. Κάτι μου λέει ότι προκειμένου να «ωριμάσει» δεν σε πειράζει ακόμα και αν πάει αιώνες πίσω. Σεβαστή οπτική, αλλά μετά μην απορείς γιατί οι σημερινοί της γης οι κολασμένοι σου γυρνάν την πλάτη.

    ΥΓ: Το κείμενο είχε αντι-κομουνιστική επίφαση αλλά επί της ουσίας ήταν ενάντια στον αντι-«φασισμό» του «συστήματος».

    • Ο/Η rigasgfree λέει:

      ِΑπό τις καλύτερες αναλύσεις που έχω διαβάσει Αχινέ. Λες και ήσουν στο μυαλό μου, προσυπογράφω όλα όσα λες μέχρι κεραίας!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s