Ο Μπέρτραντ Ράσελ κάποτε είπε…

Τι κρίμα οι βλάκες να είναι τόσο σίγουροι και οι έξυπνοι τόσο διστακτικοί!

Πηγή των θεωριών συνομωσίας είναι οι πραγματικές συνομωσίες που έχουν κατά καιρούς συμβεί. Για παράδειγμα είναι ευρέως γνωστό πως ο εμπρησμός του Ράιχσταγκ το 1933 έγινε κατ’ εντολή του Χίτλερ. Ομοίως τόσο ο Μοσαντέκ στο Ιράν το 1953, όσο και ο Αλιέντε στη Χιλή το 1971 ανετράπησαν από πραξικοπήματα που οργάνωσε η CIA. Πολύ συχνά όσοι εξιστορούν αυτές τις ιστορίες τις συνοδεύουν από το ρητορικό ερώτημα «και πόσα είναι αυτά που δεν ξέρουμε;». Με αυτό τον τρόπο πολλοί, ιδιαίτερα όσοι δεν ξέρουν καλά τους μηχανισμούς της Ιστορίας, είναι έτοιμοι να καταφύγουν σε απλοϊκές εξηγήσεις για όσα πράγματα δυσκολεύονται να κατανοήσουν. Απαραίτητο συστατικό για αυτές τις εξηγήσεις είναι ο «κακός» που αποδεδειγμένα έχει εγκληματήσει στο παρελθόν. Έτσι, δείχνοντας τα πραξικοπήματα της CIA ή την καταγωγή ορισμένων ανώτατων τραπεζικών κάποιοι με μεγάλη ευκολία χρεώνουν τα πάντα στους Αμερικάνους, στους Μασόνους και πάει λέγοντας. Τέλος, κάθε θεωρία συνομωσίας που θέλει να επιδείξει μια σχετική αντοχή στο χρόνο συνοδεύεται από ιστορικές αναφορές που δείχνουν να την επιβεβαιώνουν γραμμικά. Όσο λιγότερες είναι οι ιστορικές γνώσεις του δέκτη, τόσο περισσότερες είναι και οι πιθανότητες υιοθέτησης της θεωρίας και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε τραγικά αποτελέσματα.

Ένα κλασικό παράδειγμα θεωρίας συνομωσίας με μεγάλη απήχηση στην Ελλάδα είναι η άποψη που λέει πως η χούντα του Παπαδόπουλου έπεσε επειδή ο δικτάτορας αρνήθηκε να παράσχει διευκολύνσεις στους Αμερικάνους κατά τη διάρκεια του πολέμου του Γιομ Κιπούρ το 1973. Σύμφωνα με τους θιασώτες της συγκεκριμένης θεωρίας, οι Αμερικάνοι αφού αγανάκτησαν με τον Παπαδόπουλο οργάνωσαν την εξέγερση του Πολυτεχνείου για να φέρουν στα πράγματα τον πιστό σε αυτούς Ιωαννίδη τον οποίον θα χρησιμοποιούσαν με τέτοιο τρόπο ώστε να δώσουν τη μισή Κύπρο στους Τούρκους. Με άλλα λόγια, η εισβολή και η κατοχή της μισής Κύπρου από το 1974 είναι, κατά όσους πιστεύουν τη συγκεκριμένη άποψη, αποτέλεσμα της τιμωρητικής διάθεσης των Αμερικάνων εναντίον μας. Η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη θεωρία ακούγεται πολύ λογική, δένει με την εξέλιξη των πραγμάτων και για χρόνια μάλιστα δεν μπορούσα να την αποκρούσω πειστικά. Όμως, πριν μερικούς μήνες διαβάζοντας τη σελίδα 145 του βιβλίου «The international Politics of the Middle East» ανακάλυψα πως και η Τουρκία είχε αρνηθεί να παραχωρήσει τις βάσεις τις στους Αμερικανούς κατά την κρίσιμη περίοδο. Επιπλέον, όσοι εξακολουθούν να βλέπουν σκιές γύρω από την ανατροπή του Παπαδόπουλου ξεχνάν το προφανές, το γεγονός ότι ο ταξίαρχος Ιωαννίδης προερχόταν από τον ίδιο κλειστό πυρήνα στρατιωτικών που το 1967 ανέτρεψαν τη δημοκρατία. Ξεχνάν επίσης το πόσο άρρηκτα συνδεδεμένη ήταν όλη η χούντα με τους Αμερικάνους. Τέλος, πολλοί ξεχνάν το γεγονός ότι νεοφιλελεύθερες πολιτικές σαν αυτές που εφαρμόζονται σήμερα στην Ελλάδα εφαρμόζονται πιο εύκολα από απολυταρχικά καθεστώτα. Όσοι λοιπόν αναζητούν απαντήσεις στα σημερινά αδιέξοδα σε αμερικανόδουλα κινήματα τύπου 21ης Απριλίου ας θυμηθούν πως οι ιδέες του Φρίντμαν εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά στη Χιλή από τον δικτάτορα Πινοσέτ, τον άνθρωπο που η CIA βοήθησε να ανατρέψει τον Αλιέντε.

Τα λέμε σύντομα

Μπέρτραντ Ράσελ

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s