Ο Κλέμενς Φον Μέτερνιχ κάποτε είπε…

Αυτό είναι κάτι περισσότερο από έγκλημα. Είναι λάθος!

Αν η ορθότητα της μνημονιακής συνταγής επιβεβαιωνόταν από τα πράγματα τότε οι οπαδοί της θα είχαν πολλαπλασιαστεί στο χρόνο που μεσολάβησε από τον Μάιο του 2010. Αυτό δεν έγινε γιατί όπως πλέον αποδέχεται και ο Τόμσεν η συνταγή είναι λάθος. Κριτήριο λοιπόν της ορθότητας των πραγμάτων είναι η δικαίωση τους ή μη στο χρόνο. Με αυτό το σκεπτικό ρίχνω το βλέμμα μου στο φαινόμενο «Χρυσή Αυγή» και τον τρόπο αντιμετώπισης του μέχρι σήμερα. Αν οι πληροφορίες για την αύξηση της επιρροής αληθεύουν τότε νομίζω πως η ακολουθούμενη συνταγή απέναντι στο «φασισμό» είναι επιεικώς αποτυχημένη.

Αφορμή για αυτές τις γραμμές αποτελούν τα γεγονότα στο Χυτήριο και κυρίως το άρθρο ενός φίλου από τα παλιά. Αλλά πριν υπεισέλθουμε στο κυρίως θέμα καλό είναι να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα από νωρίς. Ακούγεται κατά κόρον ότι το κόμμα του Μιχαλολιάκου αποτελεί το μακρύ παρακρατικό χέρι του συστήματος. Το παραπάνω αφηρημένο επιχείρημα ούτε λίγο, ούτε πολύ μεταφράζεται ως αν η Χρυσή Αυγή επιβλήθηκε άνωθεν με τρόπο μάλιστα πλαστό. Κάποιοι ίσως πουν πως οι ψήφοι που έλαβε δεν ήσαν πραγματικοί αλλά προϊόν νοθείας. Ως γνωστό το ακροδεξιό κόμμα δεν είχε αντιπροσώπους σε όλα τα εκλογικά τμήματα, συνεπώς για να της αποδοθούν φανταστικοί ψήφοι έπρεπε να συναινέσουν χιλιάδες μεσαία και κατώτερα στελέχη όλων των υπόλοιπων κομμάτων. Το σενάριο αυτό είναι αστείο και στο κάτω κάτω της γραφής αν το «σύστημα» είχε τέτοιες δυνατότητες γιατί αντί να δώσει 7% στη Χρυσή Αυγή δεν έδωσε σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ένα αποστομωτικό 70% για να γίνεται και πιο πιστευτός ο Σόιμπλε όταν λέει ότι στα μέτρα αντιδρούν μονάχα 15 χιλιάδες. Είτε μας αρέσει ή όχι η επιρροή των παιδιών με τις μαύρες μπλούζες είναι αληθινή. Επίσης η ψήφιση τους δεν ήταν ένα αστείο όπως αποφάνθηκαν αναλυτές τύπου Αντώνη Κανάκη και Τζίμη Πανούση την επαύριο των εκλογών της 6ης Μαΐου.

Ας θυμηθούμε τώρα όμως το πώς αντιμετωπίστηκε η Χρυσή Αυγή από το «σύστημα» που υποτίθεται εξυπηρετεί. Μέχρι την πρώτη εκλογική αναμέτρηση είχε επιλεχθεί η δημοκρατικότατη μέθοδος της απόλυτης φίμωσης. Από τη στιγμή που για προφανείς λόγους ο αποκλεισμός δεν μπορούσε να συνεχιστεί υιοθετήθηκε η τακτική του «όλα στο φως». Το δημοσιογραφικό κατεστημένο αποφάνθηκε πως αρκούσε απλά να δείξουν ποιοι είναι οι Χρυσαυγίτες ώστε οι παραστρατημένοι πολίτες να διορθώσουν τη ψήφο τους. Ίσως να είχαν και οι ίδιοι πιστέψει τον μύθο τους που ήθελε τους συναγωνιστές του Μιχαλολιάκου να μην είναι τίποτα άλλο παρά ένα μάτσο αγράμματοι τραμπούκοι και τέρατα. Όταν μάλιστα εξελίχθηκε το «ατυχές περιστατικό» στον Ant1 σύσσωμος ο προοδευτικός και συντηρητικός κόσμος συμμετείχε πρόθυμα σε ένα «αντιφασιστικό» κρεσέντο που όπως έδειξε το αποτέλεσμα της 17ης Ιουνίου απέδωσε ελάχιστα.

Κάποιοι ίσως να είπαν ότι όλα να οφείλονται στα απρόβλεπτα αντανακλαστικά του Έλληνα και έτσι εγκαινιάστηκε μια περίοδος συστηματικής πολεμικής ενάντια στη «συμμορία» που ελέω κρίσης έφτασε να λυμαίνεται το ιερό ελληνικό κοινοβούλιο. Μάλιστα πέρα από την προκατάληψη των Ευαγγελάτου, Πρετεντέρη, Τσίμα, Καψή και Παπαχελά η Χρυσή Αυγή βρέθηκε στο στόχαστρο εκατοντάδων επώνυμων και ανώνυμων αρθρογράφων του διαδικτύου. Δεκάδες αναλύσεις και συγκρίσεις με τη Βαϊμάρη, εκατοντάδες επισημάνσεις των κινδύνων που ελλοχεύει ο φασισμός, χιλιάδες περιπαικτικά σχόλια μαζί με κοινοποιήσεις εικόνων και κειμένων από το παρελθόν που καταδεικνύουν το πραγματικό πρόσωπο της οργάνωσης. Και μετά από όλα αυτά η Χρυσή Αυγή δείχνει να είναι το μοναδικό κόμμα με σαφείς τάσεις ενίσχυσης μετά τις εκλογές. Αλήθεια σύντροφοι, γιατί; Τι εγκληματικό λάθος κάνουμε ;

Κατά τη ταπεινή μου γνώμη η αιτία της εξάπλωσης της «αρρώστιας» εδράζεται στα στοιχεία της ακολουθούμενης φαρμακευτικής αγωγής. Είναι προφανές πως το μίγμα δαιμονοποίησης και υπερβολής δεν αποδίδει. Πρώτα από όλα πρέπει να πάψουμε να υποτιμάμε τον εχθρό, όποιος νομίζει ότι έχουμε να κάνουμε με ανιστόρητους και αγράμματους ας ανοίξει τους τρεις παρακάτω ενδεικτικούς συνδέσμους (α, β, γ). Δυστυχώς απέναντι μας δεν έχουμε χουλιγκάνια αλλά ιδεολόγους με υπολογίσιμες εφεδρείες φαιάς ουσίας. Και τι κάνουμε επί μήνες; Υπερβάλουμε και δαιμονοποιούμε. Το καλοκαίρι πολλά γράφτηκαν για ρατσιστικά εγκλήματα, με αποκορύφωμα τη δολοφονία ενός Ιράκινου στην Ομόνοια, που τελικά αποδείχτηκαν να είναι ξεκαθαρίσματα λογαριασμών. Η Χρυσή Αυγή μπορεί να έχει μια ιδεολογία μίσους αλλά έχει αποδείξει πως ξέρει από τακτική, είναι φανερό πως σε αυτή την περίοδο έχει πέσει γραμμή για αυτοσυγκράτηση διότι ο Μιχαλολιάκος ξέρει ότι τον έχουν όλοι στη μπούκα. Ακόμα και αν λειτουργούν τάγματα εφόδου αποκλείεται να δρουν με τα επίσημα διακριτικά της οργάνωσης. Φυσικά όταν διασπείρεις μια ιδεολογία μίσους είναι θέμα χρόνου κάποιος θερμόαιμος να παρεκτραπεί, αλλά με τη φορά που έχουν πάρει τα πράγματα όταν αυτό συμβεί η είδηση θα έχει την αποδοχή της έσχατης προειδοποίησης του κατ’ επανάληψη ψεύτη βοσκού από το γνωστό μύθο. Και κάπου εδώ έρχεται στο προσκήνιο το ερώτημα του σε ποιους επιτέλους απευθύνονται τα αντιφασιστικά κηρύγματα και αν τελικά έχει γίνει σωστή επιλογή ομάδας στόχευσης.

Όπως και τα υπόλοιπα, έτσι και το κείμενο του Ιάσωνα, ήταν γεμάτο συναίσθημα, πάθος και καλώς εννοούμενη οργή. Ο κώδικας του παρέπεμπε σε ένα κείμενο ενός αριστερού που υπερθεματίζει για τα δίκαια της αριστεράς ενώπιον ενός αριστερού ακροατηρίου. Απευθυνόμενος, λοιπόν ο αρθρογράφος σε εμάς που «ξέρουμε» ότι ο Γλέζος ήταν αντιστασιακός, σε εμάς που «ξέρουμε» ότι η θρησκεία είναι το όποιο των λαών, σε εμάς που «ξέρουμε» πόσο ασήμαντο ήταν που ο Παπαδόπουλος έβαλε ρεύμα και στο τελευταίο χωρίο, σε εμάς που «ξέρουμε» πως ο στρατός είναι χαμένος χρόνος, σε εμάς που «ξέρουμε» πως είναι λάθος να υπηρετούμε όπως ο Κασιδιάρης στις ειδικές δυνάμεις ζητά, όχι μόνο από εμάς, αλλά από όλους να βγούμε από τα ρούχα μας επειδή ο Παναγιώταρος χρησιμοποιεί αγοραίες εκφράσεις. Ξέρετε κάτι; Τελικά από τα ρούχα μας βγήκαμε πάλι μόνο όσοι δεν θα ψηφίσουμε Χρυσή Αυγή ακόμα και αν ο Καιάδας είχε τα δις που ισχυριζόταν ότι διέθετε ο Σώρας της END. Και αυτό γιατί η κρίσιμη μάζα που αμφιταλαντεύεται πολιτικά βλέπει αντιφάσεις και σκοπιμότητες στα αντιφασιστικά κηρύγματα. Ο Ιάσωνας καταδικάζει τον πεζοδρομιακό λόγο του Παναγιώταρου και καλά κάνει αλλά για να τα λέμε όλα, πως νομίζετε ότι απευθύνονται οι αναρχικοί στους άνδρες των ΜΑΤ κάθε φορά που πολιορκούν τον φράχτη στα λουλουδάδικα; Έχετε την εντύπωση ότι τους μιλάνε στον πληθυντικό; Θα ισχυριστεί κάποιος πως οι καταστάσεις είναι μη συγκρίσιμες και πως ο Παναγιώταρος είναι βουλευτής. Αλήθεια είδε κανείς το παραλήρημα του βουλευτή Τατσόπουλου απέναντι στον Παναγιώταρο στο Σκάι όπου επί ώρα ο μορφωμένος αριστερός συγγραφέας αποκαλούσε τον Παναγιώταρο τραμπούκο, νταβατζή και καραγκιόζη; Μπορεί για εμάς αυτά να είναι ψιλά πράγματα αλλά φαίνεται ότι δεν ισχύει και το ίδιο για τους νυν και εν δυνάμει ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής που διαβάζοντας κείμενα σαν αυτό του Ιάσωνα αρχικά θυμώνουν, στη συνέχεια μας κολλάν την ταμπέλα ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ και στο τέλος γίνονται έρμαια μιας προπαγάνδας που φτάνει να θεωρεί προσωπικότητες σαν τον Γλέζο εαμοβούλγαρους.

Για το τέλος άφησα τις αναφορές στη βία που φέρεται να δέχτηκε ένας διαδηλωτής από βουλευτή της Χρυσής Αυγής. Καταρχάς εκτιμώ πως κάτι τέτοιο δεν έγινε διότι μου φαίνεται λίγο δύσκολο Χρυσαυγίτης βουλευτής να βιαιοπράγησε στην είσοδο του θεάτρου παρουσία τόσου κόσμου και δημοσιογράφων και μέχρι στιγμής να μην υπάρχει άλλη μαρτυρία για το περιστατικό εκτός από το γνωστό tweet που επικαλείται με επιφύλαξη ο Ιάσωνας. Αλλά για την οικονομία της συζήτησης ας δεχτούμε πως κάτι τέτοιο συνέβη και το καταδικάζουμε. Το ερώτημα είναι γιατί το καταδικάζουμε; Επειδή είναι βία ή επειδή είναι «φασιστική» βία; Με το δεδομένο ότι σιωπούμε κάθε φορά που ανατινάζονται ή καταστρέφονται γραφεία της Χρυσής Αυγής ή, όπως προχτές στην Πάτρα, σπάζονται καταστήματα οπαδών της μου φαίνεται ότι συμβαίνει το δεύτερο και αυτό στα μάτια όσων στα μουλωχτά χάρηκαν όταν ο Κασιδιάρης χαστούκισε τη μπολσεβίκα από την Εκάλη κάνει πιο πειστική την ταμπέλα ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ που μας αποδίδεται.

Το ερώτημα που αναδύεται φίλοι μου είναι το πάντοτε επίκαιρο «τι να κάνουμε;». Για την ιστορία η άνωθεν φιλοσοφική αναζήτηση αποτελεί τίτλο μπροσούρας ενός μαρξιστή που αγαπούσε την πράξη πολύ περισσότερο από τη θεωρία, το όνομα του Βλαδίμηρος Λένιν. Υπάρχουν δύο λύσεις. Η πρώτη είναι η αριστερά να απαντήσει στον μαύρο ακτιβισμό της Χρυσής Αυγής με θετικό ακτιβισμό, αν και παίρνονται ορισμένες πρωτοβουλίες αυτές θα αργήσουν να αποδώσουν εξαιτίας και των εσωτερικών ερίδων στο χώρο της αριστεράς. Αυτό που μπορεί να έχει άμεσα αποτελέσματα, δηλαδή να κάνει πολλούς αμφιταλαντευόμενους πολιτικά πολίτες να γυρίσουν την πλάτη στο Μιχαλολιάκο, είναι η στα ίσα ιδεολογική αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής χωρίς κραυγές, χαρακτηρισμούς, σνομπισμούς, αποκλεισμούς και χρήση δύο μέτρων και σταθμών. Οι παραπάνω τακτικές δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να ενισχύουν το αντισυστημικό προφίλ των «φασιστών». Αν έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, αλήθεια τι φοβόμαστε;

ΥΓ Και επειδή έχω κουραστεί να βλέπω τον νεαρό Μιχαλιολάκο κάτω από ένα σβαστιγοειδές σύμβολο ας σκεφτούμε λίγο το νόημα του υφέρποντος επιχειρήματος, ότι δηλαδή το αληθινό πρόσωπο κάποιου φαίνεται σε νεαρή ηλικία. Αν ήταν έτσι σύντροφοι τότε ο Πεταίν στη δίκη του θα μπορούσε να ισχυριστεί πως όταν ανέλαβε κατοχικός επιτετραμμένος κορόιδευε τους Ναζί διότι ο πατριωτισμός είχε αποδειχτεί περίτρανα στον πρώτο παγκόσμιο. Επίσης ο Μπλαίρ στα νιάτα έγραφε υπέροχα κείμενα για τον σοσιαλισμό, υπάρχει κανείς λοιπόν που πιστεύει σοβαρά ότι για αυτό τον λόγο πρέπει να μην τον βαραίνει το αίμα χιλιάδων Ιρακινών; Ερχόμενος στα δικά μας, υπενθυμίζω πως ο Σημίτης έβαζε βόμβες επί χούντας. Τέλος, η μισή μου τάξη στο δημοτικό θέλαμε να γίνουμε αστροναύτες και σήμερα σνομπάρουμε τις κοπέλες που ασχολούνται με τα …ζώδια.  

Τα λέμε σύντομα

Κλέμενς Φον Μέτερνιχ

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s