Ο Θουκυδίδης κάποτε είπε…

Ή θα είσαστε ελεύθεροι, ή θα είσαστε ήσυχοι. Και τα δύο μαζί δεν γίνονται!

Κάθε άλλο παρά τυχαία είναι η επίκληση της παραπάνω φράσης. Είναι τα λόγια, που μεταξύ άλλων μνημονεύει, ο Καστοριάδης σε μία από τις τελευταίες του συνεντεύξεις, το ηχογραφημένο απόσπασμα της οποίας αποτέλεσε και τον επίλογο του διαδικτυακού ντοκιμαντέρ catastroika. Η τρεμάμενη φωνή του Έλληνα διανοούμενου είναι η παρακαταθήκη-προφητεία που μοιάζει να δικαιώθηκε την 6η Μαΐου 2012, την ημέρα που ο ελληνικός λαός εξέπληξε τους πάντες, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού του, δηλώνοντας με παρρησία, αν και άγαρμπα η αλήθεια είναι, ότι η «ησυχία» κάθε άλλο παρά δεδομένη είναι. 

Δεν χωράει αμφιβολία πως πάρα πολλά αρνητικά μπορεί να επισημάνει κανείς για τα εκλογικά αποτελέσματα. Ποιος θα αρνηθεί ότι η κάλπη έδειξε ότι ο λαός δεν ξέρει τι θέλει; Ποιος θα αρνηθεί ότι ενισχύθηκαν οι δυνάμεις του λαϊκισμού; Ποιος θα αρνηθεί ότι αναβαθμίστηκαν οι πολιτικά ακραίοι; Ποιος θα αρνηθεί ότι ο Τσίπρας και ο Στρατούλης δεν δείχνουν και πολύ έτοιμοι να αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες; Ποιος θα αρνηθεί ότι το μετεκλογικό σκηνικό θυμίζει ομιχλώδες τοπίο ταινίας τρόμου; Κανείς, αλλά ποιος από την άλλη μπορεί να ισχυριστεί ότι είμαστε ακόμα μια αδιόρθωτη αγέλη αυτιστικών ηλιθίων που φοβούνται να αναθεωρήσουν τις επιλογές του. Πάλι κανείς. Και αυτό, το ομολογώ, με γεμίζει αισιοδοξία.

Πριν λίγες μέρες ο δικομματισμός υπέστη ένα άνευ προηγουμένου χτύπημα. Η πλειονότητα των Ελλήνων, με τη νεολαία πρωτοπόρα, γύρισε επιτέλους την πλάτη σε αυτούς που είτε με ψεύτικες υποσχέσεις, είτε με ανήθικες απειλές μας κρατούσαν ομήρους για δεκαετίες. Όσο λάθος και αν έκανε κάποιος εικοσάρης που ψήφισε Χρυσή Αυγή, είναι βέβαιο πως έσφαλε πολύ λιγότερο από έναν συνομήλικο του που στήριξε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ απλά και μόνο για να συνεχίσει άκριτα μια οικογενειακή παράδοση ή, ακόμα χειρότερα, για να ρίξει λάδι στα γρανάζια του σάπιου πελατειακού κράτους. Θυμάμαι πολλούς να λένε πέρσι το καλοκαίρι πως οι «Αγανακτισμένοι» αφού ξεθυμάνουν με λίγες βρισιές και μούντζες όχι μόνο θα γυρίσουν σύντομα στον καναπέ τους, αλλά γρήγορα θα έρθει η στιγμή που θα ξαναψηφίσουν μαζικά τα υποκείμενα της αποδοκιμασίας τους. Η ιστορία έδειξε πως αυτό δεν έγινε, και για αυτό έχουμε κάθε δίκιο να πανηγυρίζουμε. Θα αντιτείνετε δικαίως, «και τώρα τι; λύσαμε τα προβλήματα μας;» Σίγουρα όχι, αλλά με την μη συγκαταβατική στάση μας αυξήσαμε τις πιθανότητες να μας πάρουν επιτέλους στα σοβαρά η αστυνομία, ο Πάγκαλος, ο Τόμσεν και η Μέρκελ. Αν ο δικομματισμός έβγαινε αλώβητος από τις εκλογές τότε η προεκλογική υπόσχεση του Σαμαρά για επαναδιαπραγμάτευση και ανάπτυξη θα είχε την κατάληξη του οράματος της συμμετοχική δημοκρατίας του ΓΑΠ

Αν υπάρχει μια ευκαιρία να χτυπηθεί αποφασιστικά η διαφθορά, αυτή είναι τώρα. Αν υπάρχει μια ευκαιρία να αναμορφωθεί η δημόσια διοίκηση, αυτή είναι τώρα. Αν υπάρχει μια ευκαιρία να μειωθούν οι σπατάλες, αυτή είναι τώρα. Αν υπάρχει μια ευκαιρία να μπει φρένο στην ατιμωρησία, αυτή είναι τώρα. Και όλα αυτά όχι γιατί οι παθογένειες που μας χαρακτηρίζουν σαν λαό εξαφανίστηκαν την περασμένη Κυριακή, αλλά γιατί τα εκλογικά αποτελέσματα ήταν και ένα μήνυμα προς τους φορείς της διαπλοκής και της διαφθοράς. Αν είχαμε ψηφίσει διαφορετικά, να είστε βέβαιοι, θα τους είχαμε αποθρασύνει, θα τους είχαμε δώσει το πράσινο φως να συνεχίσουν να παρασιτούν σε βάρος των αθώων. Για να το πω ακόμα πιο απλά, αν σήμερα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είχαν πάρει το 60% της ψήφου ο Άκης ίσως και να είχε ήδη γυρίσει σπίτι του και να απολάμβανε ήσυχος τον καφέ του στο μπαλκόνι λοξοκοιτώντας χαμογελαστός την Ακρόπολη.

Δεν έχω σκοπό να πω πολλά. Η βίαιη γέννα του νέου πολιτικού σκηνικού συνοδεύτηκε από πλήθος κρίσιμων ερωτημάτων-προβλημάτων που ζητάνε επιτακτικά να απαντηθούν. Πολλά από αυτά είχαν αναδειχθεί ως μπαμπούλας από τον καθεστωτικό τύπο προεκλογικά. Με μεγάλη ευκολία φέρνω στην μνήμη μου τους φόβους, που μια σειρά από εγκρίτους κοντυλοφόρους μοιράστηκαν με τον κοινό προτρέποντας μας να μην βυθίσουμε τη χώρα στην ακυβερνησία. Προειδοποιούσαν για εκφασισμό, διχασμό, βίαιες συγκρούσεις, κοινωνική αναταραχή, επιδρομή στις τράπεζες, ελλείψεις σε καύσιμα, φάρμακα και τρόφιμα. Καμία από αυτές τις προφητείες δεν επαληθεύτηκε, και αυτό γιατί αφενός δεν υποχωρήσαμε στους εκβιασμούς τους και αφετέρου στη θέα της δύναμης μας δεν μας κυρίευσε πανικός. Για όλα αυτά λοιπόν, συνεχίζω να είμαι αισιόδοξος από την επιλογή του ελληνικού λαού να διεκδικήσει την ελευθερία του αρνούμενος την φυσική του ροπή προς την αδράνεια και την ησυχία

Τα λέμε σύντομα

Θουκυδίδης

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s