Όταν ο Μεταξάς αποφάσισε να πει ΝΑΙ το έκανε…

Για όλους τους «ανιστόρητους» που θα επικαλούνταν τον ηρωισμό των Σπαρτιατών για να σκιάσουν την αφροσύνη των Μηλίων!

Σε παγκόσμια αποκλειστικότητα το διάγγελμα του Μεταξά προς τον ελληνικό λαό μετά τις εποικοδομητικές συνομιλίες που είχε με τον Ιταλό Πρέσβη σε ένα παράλληλο σύμπαν την ίδια πάντα νύχτα στα τέλη του Οκτώβρη του 1940.

«Ελληνίδες, Έλληνες!

Με συγκίνηση απευθύνομαι σε όλους και όλες σας ετούτη την ιστορική ημέρα. Όπως, ίσως ήδη ξέρετε, τις πρώτες πρωινές ώρες δέχτηκα στην οικία μου τον αξιότιμο Πρέσβη Γκράτσι ο οποίος μου μετέφερε διακοίνωση υπογεγραμμένη από τον πρόεδρο της Ιταλικής Κυβέρνησης Μπενίτο Μουσολίνι.

Μη έχοντας άλλο γνώμονα από την εξυπηρέτηση του συμφέροντος του ελληνικού λαού. Μη σκεπτόμενος τίποτα άλλο εκτός από την ευημερία αυτού του τόπου που ακόμα δεν έχει καταπραΰνει τις πληγές που του άφησε η άφρονα πολιτική του Βενιζέλου στη Μικρασία. Μη εγκαταλείποντας ούτε στιγμή τις αρχές και τα ιδανικά που ανέκαθεν με χαρακτήριζαν. Και πάνω από όλα μη λογαριάζοντας το πολιτικό κόστος κατάφερα, κατόπιν σκληρής διαπραγμάτευσης, να έρθω σε συνεννόηση με τον εκπρόσωπο του φίλου Ιταλικού λαού.

Έτσι, ενώπιον της Ιστορίας της ενδόξου φυλής μας, κοιτώντας όλους σας στα μάτια σας ανακοινώνω σήμερα πως αρνήθηκα να εμπλέξω την πατρίδα στη δίνη του πολέμου που για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια σαρώνει τη Γηραιά Ήπειρο, ενός πολέμου που δεν μας αφορά. Τίποτα άλλο δεν εξασφαλίζει το συμφέρον της χώρας περισσότερο από την τήρηση της ουδετερότητας. Όσοι με ξέρετε, γνωρίζετε καλά πως είχα την ίδια άποψη και πριν 15 χρόνια αλλά τότε, δυστυχώς για τον τόπο, δεν είχα θέση ευθηνής για να την επιβάλλω. Τότε, ατυχώς, έναντι της σωφροσύνης προτιμήθηκαν οι ριψοκίνδυνες ιδεοληψίες της Βενιζελικής παράταξης με τα γνωστά αποτελέσματα. Για όλους αυτούς τους λόγους ήταν αδύνατο σήμερα να πάρω την λάθος απόφαση και έτσι να βάλω την πατρίδα σε μια περιπέτεια με άγνωστο τέλος.

Ο Ιταλός Πρέσβης χτες το βράδυ εξέφρασε μια σειρά από ανησυχίες της κυβερνήσεως του. Η Ιταλία, ίσως λόγω της επαυξημένης καχυποψίας που χαρακτηρίζει κάθε εμπόλεμο έθνος, αμφισβητεί αυτό που όλοι ξέρουμε, την αταλάντευτη προσήλωση της χώρας μας στην γραμμή της ουδετερότητας. Ως εκ τούτου η Ιταλική πλευρά ζήτησε μια σειρά από εγγυήσεις από τις οποίες άλλες κρίνονται συζητήσιμες και άλλες αναθεωρήσιμες. Η αγωνία του κάθε Έλληνα και της κάθε Ελληνίδας, που ορκίστηκα να υπηρετώ, δεν θα μου επέτρεπε ποτέ να φυγομαχήσω κρυπτόμενος πίσω από στείρες αρνήσεις που αν και εφήμερα ικανοποιούν το συλλογικό θυμικό οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην καταστροφή. Για όλους αυτούς τους λόγους, από τις πρώτες πρωινές ώρες ηγούμαι της εθνικής προσπάθειας που θα αποτρέψει τον όλεθρο. Για την κυβέρνηση της Ελλάδος δεν υπήρχε άλλος δρόμος από αυτόν της διαπραγμάτευσης. Με τη σύνεση και την ψυχραιμία που επιδείξαμε το χειρότερο σενάριο κατορθώθηκε προς το παρόν να αποτραπεί. Φυσικά ούτε εγώ, ούτε οι συνεργάτες μου δεν θα εφησυχάσουμε μέχρι να διαλυθεί και η τελευταία σκιά στις σχέσεις μας με τον φίλο Ιταλικό λαό. Και όλα αυτά χωρίς ποτέ να υπονομεύσουμε τα εθνικά μας δίκαια.

Γνωρίζω καλύτερα από τον καθένα τη δύναμη της παρερμηνείας των λέξεων. Ξέρω καλά πως οι εχθροί του έθνους θα αξιολογήσουν τις αποφάσεις μου. Μην εκπλαγείτε στη θέα των σειρήνων που καιροφυλακτούν. Θα φτάσουν μέχρις σημείου να χαρακτηρίσουν προδοσία την προσωρινή παραμονή Ιταλικών δυνάμεων στην Ελλάδα. Θα επιχειρήσουν να σας τυφλώσουν με μεγάλα λόγια και να σας παραπληροφορήσουν με αισχρά ψεύδη για τις προθέσεις των γειτόνων μας ενώ φτάνει μια ματιά στην πρόταση τους για να αντιληφθεί και ο τελευταίος Έλληνας πως οι Ιταλοί έρχονται σα φίλοι και ειρηνικά. Η διακοίνωση που μου διεβιβάσθη το λέει καθαρά πως η προσωρινή κατάληψη στρατηγικών σημείων έχει αμυντικό χαρακτήρα και δεν προτίθεται ποσώς να θίξει την κυριαρχία και την ανεξαρτησία της Ελλάδος (σ.σ. απόσπασμα από το γνωστό και ως ιταμό τελεσίγραφο των Ιταλών στο Μεταξά).

Από όλους μας μόνο ένας έχει δικαίωμα να διατυπώσει επιφυλάξεις. Αυτός δεν είναι άλλος από τον αγαπημένο μας Βασιλιά. Ο πρώτος μεταξύ των ίσων Ελλήνων δικαιούται και υποχρεούται να εκφράσει τη γνώμη του. Οι δεσμοί αίματος με την Αγγλική βασιλική οικογένεια είναι παραπάνω από σεβαστοί. Σε κάθε περίπτωση όμως, φρονώ, πως το Παλάτι ξέρει καλύτερα από τον καθένα τι επιβάλλει η προάσπιση του εθνικού συμφέροντος και δεν θα επαναλάβει το λάθος που έκανε πριν λίγους μήνες ο Χριστιάνος ο Δέκατος της Δανίας όταν στις 9 Απριλίου 1940 από μια παρεξήγηση παρέταξε τη Βασιλική Φρουρά ενάντια στα προελαύνοντα Γερμανικά στρατεύματα που όπως και οι Ιταλοί σήμερα δεν επιδιώκουν τίποτα περισσότερο από την προσωρινή αστυνόμευση όμορων ουδέτερων κρατών. Ο αξιότιμος καγκελάριος της Γερμανίας Αδόλφος Χίτλερ, ο φιλελληνισμός του οποίου δεν επιδέχεται αμφισβήτηση μετά την καινοτομία της αναβίωσης του θεσμού της ολυμπιακής φλόγας στους αγώνες του Βερολίνου μόλις 4 χρόνια πριν, αξιώνοντας το αυτονόητο έστειλε τις δυνάμεις του για να το διασφαλίσουν. Ευτυχώς, η άφρονα στάση της Βασιλικής Φρουράς δεν είχε τραγικά αποτελέσματα διότι αφενός δεν υπήρξαν παρά ελάχιστα θύματα και αφετέρου η μεγαλοψυχία του καγκελάριου δεν κάμφθηκε αφού επέτρεψε στη κυβέρνηση της Δανίας και το μονάρχη της, που συγγενεύει με τον δικό μας μεγαλειότατο (σ.σ. οι Γκλύξμπουργκ προέρχονται από τη Δανία και ο όρος μάλιστα παραπέμπει σε τοπωνύμιο όπου η εκεί βασιλική οικογένεια διατηρεί κάστρο), να συνεχίσουν απρόσκοπτα το έργο τους. Είμαι απόλυτα πεπεισμένος λοιπόν, ότι ούτε ο Βασιλιάς, ούτε κανένας άλλος υπεύθυνος πολιτικός άνδρας σήμερα δεν θα επιτρέψει στον λαό να παρασυρθεί από ανιστόρητους δημαγωγούς που θα θελήσουν, ίσως ακόμα και εσκεμμένα, να μπερδέψουν την αφροσύνη των Μηλίων  απέναντι στους αδελφούς Αθηναίους με τον ηρωισμό που επέδειξε ο Λεωνίδας και οι άντρες απέναντι στα στίφη των βαρβάρων στις Θερμοπύλες (σ.σ. η Μήλος ήταν ένα από τα ελάχιστα νησιά που αρνήθηκε να δώσει Γη και Ύδωρ στον Ξέρξη, στη συνέχεια πεισματικά αρνιόταν να προσχωρήσει στην Αθηναϊκή Συμμαχία, το 416 π.Χ. οι Αθηναίοι αφού πάλι δεν μπόρεσαν να πείσουν τους νησιώτες να τους ακολουθήσουν κατέλαβαν το νησί και έσφαξαν όλους τους άνδρες, ο διάλογος μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων πριν την επέμβαση που παραθέτει ο Θουκυδίδης είναι ενδεικτικός για την ξεροκεφαλιά των Σπαρτιατών στην καταγωγή Μηλίων).

Ετούτες τις κρίσιμες στιγμές πρέπει να μιλήσουμε καθαρά για το τι θα σήμαινε μια πατριδοκάπηλη ολική άρνηση. Θα σήμαινε πόλεμο απέναντι σε ένα στρατό που διαθέτει περισσότερους άνδρες, καλύτερα όπλα και περισσότερη εμπειρία από το δικό μας. Οι πρόσφατες επιδόσεις του Ιταλικού στρατού σε Λιβύη, Αβυσηνία (Αιθιοπία) και Αλβανία καταδεικνύουν την ματαιότητα της όποιας αντίστασης. Μας αρέσει, δεν μας αρέσει οι σύγχρονοι μέθοδοι πολέμου θα ακύρωναν και τον ίδιο το Λεωνίδα με το απλό πάτημα μιας σκανδάλης. Ο πόλεμος θα απομόνωνε την ήδη πολύπαθη χώρα μας, η διακίνηση των αγαθών θα γινόταν δυσκολότερη, ελλείψεις σε βασικά είδη θα γινόταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Σκοτεινοί άνθρωποι, ενεργούμενα ξένων κέντρων και προβοκάτορες θα έβρισκαν την ευκαιρία που για χρόνια αναζητούν ώστε να επενδύσουν στο χάος δίχως μάλιστα να προτείνουν κάτι ουσιαστικό. Αυτοί που σήμερα υποκριτικά ζητάνε κάθε βράχος και κάθε ρεματιά να γίνει φρούριο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα (σ.σ. απόσπασμα από το γράμμα που έστειλε ο Ζαχαριάδης από τη φυλακή και όπου παρακινούσε τον λαό σε αντίσταση απέναντι στους φασίστες εισβολείς) είναι οι ίδιοι που το Μάιο του 1936 υποκίνησαν τα τραγικά γεγονότα της Θεσσαλονίκης και που κανείς δεν ξέρει που θα μας οδηγούσαν αν δεν επεμβαίναμε δυναμικά στα πολιτικά πράγματα της χώρας την 4η Αυγούστου. Ενδεχόμενη εν θερμώ αντιδράση της κυβέρνησης στην παρούσα φάση θα έδινε χώρο στους περιθωριακούς να αναδιπλωθούν και ενώ ούτε που θέλω να σκέφτομαι τι θα συνέβαινε σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο είμαι υποχρεωμένος, λόγω της ιστορικότητας των στιγμών, να σας εκθέσω νηφάλια τις αντικειμενικές παραμέτρους του συγκεκριμένου κινδύνου.

Μια μάταιη αντίσταση θα συνοδευόταν από την αύξηση της καχυποψίας του Ιταλογερμανικού άξονα έναντι της Ελλάδος. Η κατοχή που θα ακολουθούσε θα ήταν συνεπώς πολύ χειρότερη και από εκείνη την κατάσταση που βιώνουν σήμερα τα Δωδεκάνησα (σ.σ. το σύμπλεγμα τελούσε υπό Ιταλική κατοχή από το 1911, από εκεί μάλιστα απέπλευσε το υποβρύχιο που τορπίλισε την Έλλη τον δεκαπενταύγουστο του 1940). Άδεια ράφια, έλλειψη καυσίμων, πείνα, μαύρη αγορά και συσσίτια θα ήταν η εικόνα της πρωτεύουσας. Οι μειοδότες του Έθνους θα αναλάμβαναν υποκριτικές πρωτοβουλίες αντίστασης που θα μπορούσαν να προκαλέσουν πολλαπλάσια αντίποινα σαν την αποτέφρωση ολόκληρων χωριών σαν το Δίστομο και το Δοξάτο. Δεκάδες χιλιάδες αχρείαστοι θάνατοι που θα έδιναν στους ζωντανούς το λάθος μήνυμα της ανατροπής της έννομης τάξης και της φιλοχρίστου μοναρχίας. Οι προδότες θα ενδύονταν τον μανδύα του πατριωτισμού και θα δίχαζαν το έθνος, σπρώχνοντας τον στον εμφύλιο και τον όλεθρο ακόμα και σε περίπτωση νίκης των συμμάχων. Μπορεί να προκαλούσαν τέτοια αποσταθεροποίηση που ίσως στο τέλος να χρειαζόμασταν για άλλη μια φορά τη συνδρομή των ξένων για να επιβάλλουμε την τάξη. Αλλά και αν ακόμα μετά από όλα αυτά καταφέρναμε να αναγεννηθούμε μέσα από τις στάχτες μας, η κληρονομία της «αντίστασης» θα συνεχίζε να υπονομεύει σαν το σαράκι την πρόοδο της χώρας. Αξιόλογοι άνθρωποι, πλανεμένοι από την αναρχοκομουνιστική προπαγάνδα,  θα βρίσκονταν στη λάθος όχθη και έτσι με το λάθος παράδειγμα τους θα ενέπνεαν τις λάθοςδυστυχώς, συμπεριφορές, και ένας τέτοιος ιδεολογικός καρκίνος θα ενείχε τον κίνδυνο της μετάστασης για δεκαετίες. Αν για παράδειγμα μέσα σε συνθήκες κατοχής ένα εικοσάχρονο παιδαρέλι κατέβαζε μια ξένη σημαία από την Ακρόπολη και στη συνέχεια με τον ένα ή τον άλλο τρόπο κρατούσε μια εξέχουσα θέση στην πολιτική ζωή, της χωρας, πως θα μπορούσε μια μελλοντική υπεύθυνη κυβέρνηση, σαν και τη δική μας καλή ώρα, να αντικρούσει τον λαϊκισμό του συγκεκριμένου χαλκευμένου ηρώα; Ενός «ήρωα» που θα ανδρωνόταν μονάχα στα πλαίσια ενός ευκαιριακού και πολιτικά ανεύθυνου ΟΧΙ.

Ευτυχώς όμως η σωφροσύνη και η ευθύνη δεν εξέλειπαν σήμερα από τους ταγούς του Έθνους. Τους ταγούς που βρήκαν το θάρρος να πάρουν τις δύσκολες, πλην σωστές αποφάσεις. Τις αποφάσεις που όσο και αν πλήγωσαν απέτρεψαν την χρεοκοπία της χώρας και της ηγεσίας της. Την ηγεσία που με το παράδειγμα της θα διδάσκει αιώνια γιατί τα ΝΑΙ θα θέλουν Μεταξάδες!

Για όλους αυτούς τους λόγους έδωσα σήμερα εντολή στον ευπατρίδη  αντιστράτηγο Γεώργιο Τσολάκογλου, διοικητή του Γ’ Σώματος Στρατού, να παράσχει όλες τις απαραίτητες διευκολύνσεις στα εκ της Αλβανίας προωθούμενα φίλια Ιταλικά στρατεύματα. Περισσότερες επιχειρησιακές λεπτομέρειες προς το παρόν δεν είναι δυνατό να δοθούν για λόγους ασφαλείας».

(Ο Αληθινός) Ιωάννης Μεταξάς

Αθήνα 28 Οκτωβρίου 1940

Για την Ιστορική Αξιοποίηση

Λουκάς Παπαδήμος, Ευάγγελος Βενιζέλος, Αντώνης Σαμαράς κ.α.

Αθήνα 12 Φεβρουαρίου 2012 (67 χρόνια από την υπογραφή της συνθήκης της Βάρκιζας)

Τα λέμε σύντομα

Ιωάννης Μεταξάς

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Όταν ο Μεταξάς αποφάσισε να πει ΝΑΙ το έκανε…

  1. Ο/Η Αγγελος λέει:

    Αριστουργηματικό, αν βγάλεις μερικά υπερβολικά προφητικά 🙂 κομμάτια. Και το φοβερό είναι ότι δεν θα είχε τελείως άδικο…

  2. Ο/Η Peter WordVita λέει:

    Και συ ρε φίλε πως το ξέρεις?Πήγες πίσω στον χρόνο και άκουσες τον Μεταξά να λέει ναι?Αν το έλεγε τότε θα ήμασταν υπό καθεστώς των Ιταλών!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s