Ο Θουκυδίδης κάποτε είπε…

Ορισμένοι για να επικρατήσουν διαστρέφουν ακόμη και το νόημα των λέξεων!

Αυτό που με έκανε να θυμηθώ τον Θουκυδίδη ήταν το πρόσφατο άρθρο του Φαήλου Κρανιδιώτη στο ημιεπίσημο ιστότοπο της Νέας Δημοκρατίας με τίτλο «καλές οι Θερμοπύλες αλλά ακόμη καλύτερες οι Πλαταιές». Εκεί ο Φαήλος, ανήμερα της ψήφισης του δευτέρου μνημονίου, προσπαθεί να δικαιολογήσει το ΝΑΙ του Σαμαρά με μια θολή επιχειρηματολογία που παραπέμπει στη λογική της τακτικής απαγκίστρωσης.

Πολλοί θα αναρωτιέστε ποιος είναι ο Φαήλος. Είναι αυτός που συχνά συστήνεται ως φίλος του Αντώνη Σαμαρά. Ως πρόεδρος του «Δικτύου 21» κινητοποίησε προς όφελος του φίλου του, τη λεγόμενη λαϊκή δεξιά στις εσωκομματικές εκλογές της συντηρητικής παράταξης την επομένη της άτακτης φυγής Καραμανλή από την εξουσία. Πιο πριν δικηγορούσε μάχιμα επί χρόνια στην Ευελπίδων. Πιο πριν, και λόγω της συμμετοχής του στο κίνημα αλληλεγγύης του κουρδικού λαού, βρέθηκε στην ελληνική πρεσβεία στην Κένυα παρέα με τον Οτσαλάν και τον Καλεντερίδη. Και έτσι τον «γνώρισα» εκείνη τη μέρα του 1998, όταν με τη θύελλα που προκάλεσε η παράδοση του Κούρδου ηγέτη, κατάφερα να γλυτώσω από τη μήνη των γονιών μου που από μια συμπαντική συνομωσία ανακάλυψαν πως είχα κάνει κοπάνα από το σχολείο την ίδια μέρα.

Μετά από μερικά χρόνια, η μοίρα με έφερε πρόσωπο με πρόσωπο με τον Φαήλο. Στα πλαίσια μιας ομάδας έπρεπε να γράψω μια εργασία για το μάθημα Διεθνών Σχέσεων. Ανάμεσα στους φίλους που συγκροτούσαν την ομάδα μας ήταν και η Νικολέτα. Η τελευταία πρότεινε με ενθουσιασμό να ασχοληθούμε με το κουρδικό. Όταν την ρωτήσαμε γιατί και πως μας έβαλε στη θέση μας λέγοντας μας πως ο Φαήλος ήταν οικογενειακός φίλος και έτσι ότι θα γράφαμε θα συμπληρωνόταν από μια «πιασάρικη» συνέντευξη. Με αυτό τον αναπάντεχο τρόπο λοιπόν, ένα ήσυχο φθινοπωρινό πρωινό του 2004, βρέθηκα με δύο συμφοιτήτριες μου στο γραφείο του Φαήλου.

Η διακόσμηση παρέπεμπε ευθέως στην ιδεολογία του κατόχου. Οι δικηγορικοί φάκελοι και οι δικονομικοί τόμοι παρεμβάλλονταν από μια ελληνική σημαία τυλιγμένη γύρω από ένα γαλανόλευκο κοντάρι. Στο τοίχο το πτυχίο από τη σχολή έφεδρων αξιωματικών ήταν σε πιο περίοπτη θέση και από εκείνο το πτυχίο της Νομικής. Εκείνο τον καιρό δεν ήξερα τίποτα για το θεσμό του δόκιμου αξιωματικού. Δεν μπήκα στον κόπο να ρωτήσω αλλά στη διάρκεια της συζήτησης ο Φαήλος βρήκε την ευκαιρία να μας καυχηθεί για τη θητεία του στις ειδικές δυνάμεις και ειδικότερα στα αλεξίπτωτα.

Αν κάποιος είχε τα τελευταία δύο χρόνια μπει στον κόπο να διαβάζει τον Φαήλο στο antinews.gr θα καταλάβαινε πόσο σημαντικό είναι για τον φίλο του Αντώνη αυτό το σημείο της ζωής του. Στα αντιμνημονιακά κατά κανόνα άρθρα του, κάνει δεκάδες αναφορές στη λοκατζίδικη εκπαίδευση του, στην επιλογή του να διαβεί τον δύσκολο δρόμο (σε αντίθεση με τον φίλο του τον Αντώνη που εξαγόρασε μεγάλο μέρος της θητείας του), στην αξία της συναναστροφής με τους τολμηρούς και τους θαρραλέους σαν τον Σάββα Καλλεντερίδη. Σε αυτό το πλαίσιο πολλές φορές ο Φαήλος διαχώρισε τη θέση του από τους μνημονιακούς «ντιντήδες» της Νέας Δημοκρατίας (Κυριακός Μητσοτάκης, Άρης Σπηλιωτόπουλος, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης κ.α.) και συνέχισε να καταγγέλλει με παροιμιώδη ρητορεία τους «προσκυνημένους». Μάλιστα τον Οκτώβριο έφτασε να μιλά και για θεσμικό Γουδί. Τι ειρωνεία; Το συγκεκριμένο άρθρο διανθίζεται και από ένα στιγμιότυπο των 300. Μα στο πιο πρόσφατο άρθρο του υπερθεματίζει υπέρ των Πλαταιών. Αλήθεια τι συνέβη; Απλά πέρασε ο καιρός. Τότε ήταν Οκτώβριος και ο Σαμαράς αντιπολιτευόταν το μνημόνιο. Το ίδιο τροπάριο συνεχίστηκε για λίγες βδομάδες. Μάλιστα λίγες μέρες πριν τη στροφή του Αντώνη, ο Καμμένος έκανε μια σχετικά ακραία τοποθέτηση στην Βουλή, μια τοποθέτηση με πολύ αντιμνημονιακό πνεύμα. Έτσι όταν στις 23 Οκτωβρίου ο Φαήλος ξαναγράφει κάτι περί κοκκινίσματος της Γης ο Πάνος Καμμένος σχολιάζει καλόπιστα. Στο συγκεκριμένο σχόλιο ο φίλος του Αντώνη απαντά με τα λόγια «Χαίρε Πάνο. Στη Βουλή έγραψες».

Αν συγκρίνουμε τα παραπάνω με ότι συμβαίνει σήμερα εύκολα κάποιοι θα πουν πως ο Φαήλος είναι κωλοτούμπας, ψεύτης και υποκριτής. Αρνούμαι να μπω σε μια τέτοια συζήτηση. Για μένα δεν είναι σάπιος. Στα μάτια του το 2004 είδα ειλικρίνεια και φιλότιμο που δεν είναι δυνατό να θαφτούν από τη μια στιγμή στην άλλη. Κάποιος που στα νιάτα του ορμά στο σημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και πετά το στεφάνι που κατάθεσε ο δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, επειδή για τους δικούς του λόγους το θεωρεί προσβλητικό, φανερώνει άνθρωπο που το λέει η καρδιά του.

Όμως Φαήλο η Ιστορία δεν είναι υπόθεση προθέσεων. Σε κάποιες κρίσιμες στιγμές πρέπει να πάρουμε αποφάσεις η σημασία των οποίων δύναται να ξεπλύνει προηγούμενες αμαρτίες μας, ή από την άλλη να λερώσει για πάντα το όνομα μας. Ειλικρινά πιστεύω πως έκανες τη λάθος επιλογή. Αγνόησες το ρητό που λέει πως καλοί οι φίλοι μου, μα φίλτατη η αλήθεια. Μπήκες έτσι σε μια διαδικασία που επιχειρεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Μοιάζεις πια με τον υπασπιστή του Πεταίν που συνόδευε τον βετεράνο στρατάρχη στο βαγόνι της Κομπιένης το καλοκαίρι του 1940. Και σε αυτή την κατάπτυστη προσπάθεια βαφτίζεις το κρέας ψάρι, διαστρέφεις δηλαδή ακόμα και το νόημα λέξεων όπως η ελευθερία και ο πατριωτισμός. Και πίστεψε με ακόμα και αν δεν σε «κάρφωνε» σε ανύποπτο χρόνο ο Θουκυδίδης στη σημερινή εποχή ελάχιστους πάλι θα έπειθες.   

Σε αυτό το πλαίσιο, εσύ και ο αρχηγός σου, μαζί με τους «ντιντήδες» και όλους όσοι θα πήγαινες θεσμικά στο Γουδί, βαλθήκατε από προχτές να τρομοκρατήσετε με τον χειρότερο τρόπο ένα λαό που ξέρω ότι τον αγαπάς. Μας μιλάτε για άδεια ράφια, για πλιάτσικο, για χάος, για την αποκάλυψη του Ιωάννη. Για πες μας ρε Φαήλο, αν ο Μεταξάς είχε πει τα μισά από όσα είπε ο φίλος σου προχθές δεν νομίζεις ότι θα έπειθε μεγάλη μερίδα του λαού το 1940 να αποδεχτεί «την είσοδο Ιταλικών στρατευμάτων στην ελληνική επικράτεια προς εμπέδωση της ελληνικής ουδετερότητας». Ο Μεταξάς είπε ΟΧΙ και έτσι η Ελλάδα έζησε πόλεμο, κατοχή και πείνα. Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν στο συλλογικό θυμικό ο Μεταξάς πέρασε λάθρα σαν ηγέτης και όχι με την πραγματική δικτατορική του ιδιότητα.

Για μια κίβδηλη φιλία λοιπόν Φαήλο προχτές ήσουν απέναντι από τις εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων που επί ώρες αρνιόντουσαν να βάλλουν μοιρολατρικά τα κλάματα και να φύγουν από τα δακρυγόνα που τους προσέφερε αφειδώς η κατ’ επίφαση ελληνική αστυνομία. Ο αρχηγός σου απείλησε πρόσφατα να βγάλει τις κουκούλες από τα καθάρματα. Ας κοπιάσει λοιπόν. Έχεις ιδέα τι θα βρει αν το πράξει; Θα τον περιμένει μια μεγάλη έκπληξη, γιατί κάτω από τις κουκούλες δεν είναι πια κομπλεξικά πλουσιόπαιδα που ψάχνουν τρόπο να σκοτώσουν το χρόνο τους. Κάτω από τις κουκούλες δεν είναι μόνο ασφαλίτες ή πράκτορες. Κάτω από τις κουκούλες είναι ο Γαβρίας του Ουγκώ και μια παράλλαγη του Λυσιέν του Μπαλζάκ που τον ξύπνησαν απότομα από την ραστώνη της επίπλαστης ευημερίας. Κάτω από τις κουκούλες Φαήλο επίσης βρίσκεται και η πατριωτική σου συνείδηση. Γιατί αλήθεια φίλε μου, αν ήσουν νέος σήμερα, την Κυριακή τι θα έκανες; Θα καθόσουν σπίτι; Θα διαδήλωνες «ειρηνικά» με τα γυναικόπαιδα; Θα ξεκάβλωνες στα μετόπισθεν καίγοντας εκ του ασφαλούς; Λίγο δύσκολο για ανθρώπους με λοκατζίδικη τόλμη και φιλότιμο. Όσο και αν σου φαντάζει αδιανόητο λόγω της σημερινής σου θέσης, αν ήσουν την Κυριακή νέος Φαήλο θα ήσουν στα …οδοφράγματα!!!

ΥΓ: Φαήλο καληνύχτα …οψόμεθα εις Φιλίππους!!!

Τα λέμε σύντομα

Θουκυδίδης

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s