Ένας τοίχος κάπου στην Αθήνα γράφει…

Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν κάτι, θα τις είχαν κηρύξει παράνομες!

Μπορεί να έχουν περάσει χρόνια αλλά θυμάμαι καλά πως αντέδρασα όταν διάβασα για πρώτη φορά το παραπάνω σύνθημα. Στην αρχή κοντοστάθηκα, μετά γέλασα και στο τέλος απλά επιτάχυνα το βήμα μου χωρίς να πολυσκέφτομαι. Και αυτό γιατί ήθελα να προλάβω εκείνο το λεωφορείο, που σύμφωνα με τους φίλους μου, θα με πήγαινε καρφί στην Ομόνοια. Βλέπετε, ήταν η πρώτη φορά που ταξίδευα στην πρωτεύουσα άνευ γονικής συνοδείας, μια δικαιωματική κατάκτηση που απέρρεε ευθέως από την τότε πρόσφατη ενηλικίωση μου. Όπως καταλαβαίνετε, το συγκεκριμένο περιστατικό εντάσσεται σε ένα απόμακρο χρονικά σκηνικό και σε μια Ελλάδα τόσο διαφορετική που το εισιτήριο για την πρωτεύουσα πληρωνόταν σε δραχμές. Σε αυτό το πλαίσιο, και με τον Παναθηναϊκό να προσφέρει ακόμα συγκινήσεις στο Champions League, ήταν λίγο άκυρο να καταναλώσω φαιά ουσία πάνω σε μια ιδέα που, σε πρώτη ανάγνωση, δεν έστεκε και πολύ.

Στα χρόνια που πέρασαν πολλά άλλαξαν στην χώρα, στον Παναθηναϊκό και στις ζωές μας. Έτσι, μοιραία και παράπλευρα, η ανάγνωση των λέξεων της μαρκίζας άρχιζε να χάνει την ευστάθεια της, έδειχνε όπως θα έλεγαν και οι φυσικοί, επαυξημένη εντροπία. Αρχικά πίστευα πως το συγκεκριμένο σύνθημα δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένα λογικό άλμα που όμως κάποιοι το πίστευαν τόσο, ώστε να  το διαδίδουν σε τοίχους και αυτό, ομολογώ, με παραξένευε. Σύντομα νόμισα ότι βρήκα το αντίδοτο. Αν οι εκλογές ήταν ανίκανες να επιφέρουν την αλλαγή τότε γιατί να χυθεί τόσο αίμα για τη θεσμοθέτηση τους; Επίσης, υπενθύμιζα στη συνείδηση μου, οι εκλογές του 1920 κατέδειξαν (με καταστροφικό τρόπο) τη δυνατότητα των ψηφοφόρων να κατευθύνουν τον ρου της ιστορίας. Με αυτήν τη νοοτροπία ξημέρωσε και για μένα η άνοιξη του 2004 οπότε και έζησα από πρώτο χέρι μια «κρίσιμη» εκλογική αναμέτρηση που μάλιστα οδήγησε και σε κυβερνητική αλλαγή.

Για μια διετία το σύνθημα, που στο μεταξύ δεν έλεγε να φύγει από το μυαλό μου, συνέχιζε να μου φαίνεται χαζό. Τα πράγματα άρχιζαν να αλλάζουν από τότε που ήρθα σε επαφή με τη λεγόμενη «Αγορά Εργασίας». Τι σύμπτωση, και κάποιοι άλλοι άρχισαν να δυσανασχετούν εκείνο τον καιρό καθώς ο δικομματισμός στις εκλογές του 2007 έχασε μισό εκατομμύριο ψήφους. Η ανάγνωση των ιδεών είναι πάντα αποτέλεσμα του περιβάλλοντος μας έλεγε ο Ρωζάνης στο Πάντειο. Τότε όμως τον συγκεκριμένο κύριο δεν τον έπαιρνα στα σοβαρά. Αιφνιδίως ο Στέφανος* αποδείχτηκε να έχει δίκιο καθώς στη θέα του καιόμενου Ταΰγετου άρχισα να φρονώ πως η διακυβέρνηση Καραμανλή ήταν σε μεγάλο βαθμό η φυσική συνέχεια της ισχυρής Ελλάδας του γερμανομαθούς Σημίτη. Επιπρόσθετα, οι εκλογές του 1920 ήταν μια πιο σύνθετη υπόθεση.

Προς αποκατάσταση της αλήθειας υπενθυμίζω πως ο Εθνάρχης Βενιζέλος επί χρόνια αρνιόταν να κάνει εκλογές καθώς η χώρα ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση. Συμφώνησε σε αυτές μόνο όταν ήταν σίγουρος ότι θα τις κέρδιζε. Αποδείχτηκε ότι έκανε λάθος, αλλά η πίστη του δεν ήταν και τόσο αβάσιμη καθώς έχασε στο νήμα και εξαιτίας λόγω του εκλογικού συστήματος. Μάλιστα σε απόλυτους αριθμούς η παράταξη του έλαβε περισσότερες ψήφους από τον αντιβενιζελικό συνασπισμό. Τέλος, οι νικητές αντί να εφαρμόσουν τις υποσχέσεις τους και να σταματήσουν τον πόλεμο όχι μόνο συνέχισαν την αλυτρωτική πολιτική του Βενιζέλου αλλά είχαν και τη φαεινή ιδέα να εκστρατεύσουν εναντίον των βάσεων του Κεμάλ στα βάθη της Ανατολίας. Η συγκεκριμένη τακτική, πέρα από τις καταστροφικές συνέπειες για τον ελληνισμό, πολύ δύσκολα μπορεί να ερμηνευθεί ως η εντολή της κάλπης.

Από το 2009 και εντεύθεν οι αμφιβολίες γιγαντώθηκαν και η σκέψη του συνθηματογράφου γινόταν ολοένα και πιο διακριτή. Σήμερα, στη σκιά των εξελίξεων των δύο τελευταίων μηνών, έφτασα να ενστερνίζομαι πλήρως τη σοφία του αειθαλούς τοίχου. Η κατάσταση στη χώρα έχει οδηγήσει το πολιτικό σύστημα σε χρεοκοπία. Όλοι ξέρουν πως οι επόμενες εκλογές δεν θα είναι απλά κρίσιμες, θα είναι και η Νέμεσις για τον μεταπολιτευτικό παλαιοκομματισμό. Σε αυτό  το πλαίσιο και ενώ το Σύνταγμα έχει γίνει πατσαβούρι οι εκλογές έχουν, δια της αόριστου αναβολής, πρακτικά κηρυχθεί παράνομες. Θα ήταν αφελές να το ανακοίνωναν επίσημα αλλά η ουσία παραμένει ότι οι εξουσιαστές προσπαθούν (και τα καταφέρνουν) να κερδίσουν χρόνο. Δεν το κάνουν όμως ούτε για μας, ούτε για τη φουκαριάρα τη μάνα μας. Το κάνουν για αυτούς και τους δικούς τους, αυτούς δηλαδή που μας έφεραν ως εδώ. Προετοιμάζουν τη δική τους επόμενη ημέρα πατώντας πάνω στον ευφυή εκβιασμό του Παπανδρέου που οι «έξυπνοι» περνάγαμε για χαζό. Η Δραχμή μας τρομάζει και όπως λέει η λαϊκή ελληνική σοφία, «ο φόβος φυλάει τα έρμα».

Κάποιοι λένε ότι η Αριστερά είναι συνένοχη. Μπορεί και να είναι έτσι. Και εγώ απορώ γιατί οι βουλευτές του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ δεν παραιτούνται και ταυτόχρονα δεν κηρύσσουν έναν ανένδοτο αγώνα υπέρ της προσφυγής στις κάλπες. Θα μπορούσαν μάλιστα να κατασκηνώσουν και στο Σύνταγμα καθώς διαθέτουν τόσο τα μέσα, όσο και το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό για το συγκεκριμένο εγχείρημα. Δεν το πράττουν όμως. Γιατί; Επίσης ένω όλοι βάλουν κατά των «ξεπουλημένων» ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ κανείς δεν παίρνει πρωτοβουλία για αναβάπτιση της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης. Τέλος, ούτε οι φοιτητές έχουν σκεφτεί να προχωρήσουν σε κάτι σαν την ανασύσταση της ΕΦΕΕ. Τα έχουν πάρει βουλευτές, συνδικαλιστές και φοιτητές; Μάλλον όχι. Απλά και αυτοί είναι ένα μέρος από μας, ένα μέρος δηλαδή εκείνου του λαού που καθημερινά αποδεικνύεται κατώτερος των περιστάσεων, ενός λαού που φοβάται, που δεν ξέρει, που ψάχνεται και μέσα στην αναμπουμπούλα από το να αγωνιστεί χωρίς πυξίδα και σχέδιο προτιμά να προσεύχεται στις αγορές για τη σωτηρία των ευρώ-καταθέσεων του.

ΥΓ: Όταν το Μέλλον μας χτυπά την πόρτα, είναι μάταιο να αμπαρωνόμαστε στο Παρελθόν.

«Καλή» Χρονιά!!

* Μικρό όνομα του συγκεκριμένου καθηγητή που του άρεσε να ξεκινά τις διαλέξεις του με την χρήση της λέξεως «αιφνιδίως».

Τα λέμε σύντομα

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s