O Ναπολέων Βοναπάρτης κάποτε είπε…

Έχω κάνει όλους τους υπολογισμούς. Η μοίρα θα κάνει τους υπόλοιπους!

Όλοι εκείνοι που περιπλανώνται στο διαδίκτυο θα έχουν διαπιστώσει μια εκτεταμένη καλλιέργεια θεωριών συνομωσίας σε σχέση με το ελληνικό πρόβλημα. Οι θιασώτες τους πολύ συχνά θα θεμελιώσουν την ρητορική τους στο απόφθεγμα του συγγραφέα του «Γενναίου Νέου Κόσμου», δηλαδή στον Χάξλεϋ και την πεποίθηση του πως «τα μεγάλα μυστικά κρύβονται πάντα σε κοινή θέα». Όσο και αν τα προηγούμενα λόγια κρύβουν μια αλήθεια, δεν είναι πανάκεια και θα έπρεπε να δούμε καλύτερα το γενικότερο πλαίσιο της σημερινής συνομωσιολαγνείας.

Αυτό που με έκανε καχύποπτο με τις θεωρίες συνομωσίας είναι ο βαθμός διάδοσης τους στον αραβικό κόσμο. Για πολλούς Άραβες για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι και το Ισραήλ. Είναι τέτοια η εμμονή τους που πολλοί πιστεύουν πως πίσω από την Αραβική άνοιξη και το συνεχιζόμενο αιματοκύλισμα στη Συρία υπεύθυνοι δεν είναι ούτε χρόνιες παθογένειες ούτε η αυταπάρνηση ενός απολυταρχικού καθεστώτος να υπερασπιστεί τα «κεκτημένα» μου μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματος του τελευταίου ανώνυμου πολίτη. Όχι, υπεύθυνοι είναι μια χούφτα υπερπράκτορες της Μοσάντ που με ταχυδακτυλουργική μαεστρία, για μήνες τώρα, κινητοποιούν και στέλνουν στις σφαίρες του καθεστώτος χιλιάδες πολίτες κάθε Παρασκευή. Μου είναι δύσκολο να επιχειρηματολογήσω για κάθε θεωρία συνομωσίας που διαδίδεται στη Δαμασκό και την Αθήνα για αυτό και θα απαντήσω αλληγορικά εκθέτοντας με συντομία την σύγχρονη ιστορία μιας μεγάλης χώρας, με πλούσια ιστορία, διακριτή πολιτισμική ταυτότητα και αποδεδειγμένα τεράστιο ορυκτό πλούτο. Όχι, δεν αναφέρομαι στην Ελλάδα αλλά στο Ιράν.

Στην Τεχεράνη, όπως και στην Αθήνα, οι συνομωσιολάγνοι έχουν μεγάλη απήχηση και αυτό γιατί κάποτε και οι δύο πόλεις έγιναν θέατρο πραγματικών συνομωσιών. Όπως στην Ελλάδα ο Ελληνοαμερικάνος πράκτορας Τζον Φατσέας προετοίμαζε επί χρόνια την αναγκαία εκτροπή με τον φίλο του Έλληνα αξιωματικό Γεώργιο Παπαδόπουλο έτσι και στο Ιράν κάποιοι Βρετανοί σχεδίασαν και πέτυχαν το 1953 την ανατροπή ενός δημοκρατικά εκλεγμένου ηγέτη, του Μοσαντέκ.

Το Ιράν κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου τελούσε υπό χαλαρή διπλή κατοχή, Βρετανική και Σοβιετική, και αυτό διότι οι ηγέτες του ήταν αδιανόητο να πουν ΟΧΙ αλά Μεταξά* στο αίτημα του των συμμάχων να διασφαλίσουν την «ουδετερότητα», και κατ’ επέκταση τους σιδηροδρόμους, του Ιράν. Οι Ιρανοί δεν είδαν με καλό μάτι τη συγκεκριμένη περίοδο και έτσι όταν έφυγαν οι «φίλοι» τους εξέλεξαν πρωθυπουργό κάποιον που επιχείρησε να εθνικοποιήσει την Άγγλο-Ιρανική Πετρελαϊκή Εταιρεία. Σε απάντηση της συγκεκριμένης αλαζονικής στάσης Αμερικάνοι, και κυρίως Βρετανοί εφάρμοσαν το σχέδιο «Αίας» που συνοψίζεται σε ένα «εθνοσωτήριο» στρατιωτικό πραξικόπημα υπό το Σάχη που ακύρωσε την εθνικοποίηση του Μοσαντέκ. Βασικό χαρακτηριστικό της παραπάνω συνομωσίας είναι το ότι έγινε γνωστή. Και αυτό παρά το ότι εξυφάνθηκε από ολιγομελείς ομάδες και εφαρμόστηκε σε μια σχετικά άγνωστη χώρα και  σε μια περίοδο χωρίς internet και τηλεόραση. Πιστεύετε ότι αντίστοιχη προσπάθεια σήμερα οπουδήποτε θα διατηρείτο μυστική;

Συνεχίζοντας την ανασκόπηση της σύγχρονης Ιρανικής ιστορίας σημειώνω ότι το ζωτικής σημασίας για τη Δύση κράτος, τόσο από απόψεως οικονομικής (πετρέλαιο), όσο και γεωπολιτικής (τοποθετημένη στο υπογάστριο της Σοβιετικής Ένωσης), ακολούθησε μια σταθερά αναπτυξιακή πορεία. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 το καθεστώς του Σάχη απολάμβανε την αναγνώριση και την πραγματική στήριξη ή ανοχή όλων των μόνιμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ**. Πέρα από αυτά ο Σάχης είχε στη διάθεση άρτια εξοπλισμένες δυνάμεις ασφαλείας που αριθμούσαν 400,000 άνδρες. Επιπλέον, μια από τις βασικότερες απειλές του καθεστώτος, ο κληρικός Χομεϊνί βρισκόταν εξόριστος στο Παρίσι. Και υπό αυτές τις συνθήκες το 1978 ο Ιρανικός λαός, χωρίς facebook, άρχισε να διαδηλώνει μαζικά ενάντια στο Σάχη για μια σειρά από 100% εσωτερικά ζητήματα. Ούτε οι πολιτοφυλακές του, ούτε οι ισχυροί Δυτικού σύμμαχοι δεν κατάφεραν να βρουν το αντίδοτο στις λαοθάλασσες που αξίωναν την επιστροφή του Χομεϊνί και κυρίως την άνευ όρων και αμετάκλητη επιστροφή της εθνικής τους ανεξαρτησίας.

Δεκάδες αναλυτές και ειδικοί προσπάθησαν στο διάβα των επόμενων χρόνων να δώσουν μια πειστική απάντηση γιατί «αδράνησαν» οι άνδρες του Σάχη. Ήταν δειλοί ή πιόνια μιας μεγαλύτερης συνομωσίας; Μάλλον όχι, γιατί ήταν οι ίδιοι άνδρες πάνω στους οποίους στηρίχτηκε ο νέος Ιρανικός στρατός που για τα επόμενα 8 χρόνια πολέμησε γενναία τις δυνάμεις του Σαντάμ στον μακρύτερο πόλεμο του 20ου αιώνα. Ως γνωστόν, ο Σαντάμ ανέλαβε την ηγεσία του Ιράκ πραξικοπηματικά με τη βοήθεια της Δύσης λίγους μήνες μετά την επιστροφή του Χομεϊνί στη Τεχεράνη και πολύ σύντομα με όπλα από τις ΗΠΑ και τη Χιλή του Πινοσέτ ξεκίνησε τον αποτυχημένο πόλεμο εναντία στη νεογέννητη Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν.

Βασικό συμπέρασμα αυτής της σύντομης εξιστόρησης είναι ότι όταν οι λαοί θέλουν μπορούν να υπερνικάν τόσο φανταστικές, όσο και πραγματικές συνομωσίες. Γιατί όπως έλεγε η ψυχή της Ιεράς Συμμαχίας, ο Κλέμενς Φον Μέτερνιχ, ένας πραγματικός εχθρός της Ελλάδας, «κάθε σχέδιο που καταστρώθηκε σε περίοδο ηρεμίας θα αποτύχει όταν οι συνθήκες γίνουν ακραίες».

Με λίγα λόγια, δεν ξέρω αν μας ψεκάζουν, αλλά και να μας ψεκάζουν το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Το πρόβλημα είναι  σε μας που ενώ έχει καταλυθεί κατάφωρα το Σύνταγμα μας και όλοι το ξέρουμε και όλοι θυμόμαστε τι λέει το ακροτελεύτιο άρθρο και ενώ κανείς ουσιαστικά δεν μας έχει καταστείλει το δικαίωμα να  αγωνιζόμαστε καθόμαστε μοιρολατρικά και προσευχόμαστε να μην πάθουν τίποτα οι …καταθέσεις μας. Ένα από τα καλύτερα μας άλλοθι, οι θεωρίες συνομωσίες που λένε ότι ο «εχθρός» είναι ανίκητος. Εβραίοι, Μασσόνοι, Λάτρεις του Εωσφόρου, το τέρας του Λόχνες και η χαμένη ταξιαρχία της Σιών που όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά μας αναγκάζουν να καθόμαστε στον καναπέ ενώ κατά τα άλλα είμαστε όλοι ανεξαιρέτως έτοιμοι να επαναλάβουμε τον άθλο του Λεωνίδα φτάνει δίπλα μας να μην είναι όσοι δεν «αξίζουν». Και ποιοι είναι αυτοί; Μα φυσικά οι κομμουνιστές, οι προβοκάτορες, οι αναρχικοί, τα πρώην κομματόσκυλα, οι ακροδεξιοί, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι υποκριτές τηλεαστέρες (Τράγκας, Λαζόπουλος, Κανάκης κτλ), οι εξωκοινοβουλευτικοί, οι «βολεμένοι» δηλαδή το καθρεφτίζον αμαρτωλό είδωλο μας. Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνουμε το ακατόρθωτο, να βρίζουμε ανέξοδα τους βουλευτές που εμείς στείλαμε στην βουλή ενώ κανένας δεν δείχνει ουσιαστική σπουδή για το προφανές, την  αξίωση της ανανέωσης της λαϊκής εντολής. Και αυτό γιατί ελευθερία σημαίνει ευθύνη. Και την ευθύνη την φοβόμαστε. Γιατί δεν είμαστε ούτε «κομουνιστές», ούτε «φασίστες», είμαστε …ΜΑΛΑΚΕΣ.

* Υπενθυμίζεται πως το  τελεσίγραφο του Γκράτσι επίσημα δεν ζητούσε τίποτα παραπάνω από ελεύθερη και ανεμπόδιστη διέλευση των Ιταλικών δυνάμεων εντός της ελληνικής επικράτειας.

** Fred Halliday, The Middle East in International Relations, Power, Politics and Ideology (Cambridge: Cambridge University Press, 2005), 1.

Τα λέμε σύντομα

Ναπολέων Βοναπάρτης

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to O Ναπολέων Βοναπάρτης κάποτε είπε…

  1. Ο/Η rigav λέει:

    Παρόλο που δε μας συμφέρει, Γιώργο μου έχεις απόλυτο δίκιο.
    Απλά να προσθέσω πως το να απαιτούμε από τους εκλεγμένους να κάνουν έστω και μια φορά τη δουλειά τους και να πληρώσουν κυριολεκτικά και μεταφορικά όσοι ευθύνονται δεν είναι μαλακία, είναι δικαιοσύνη. Ίσως να πιστεύουμε ότι το να αφήσουμε τα πράγματα να φτάσουν στο απροχώρητο θα οδηγήσει σε ντόμινο και τελικά αυτοί που θα πληγούν περισσότερο να είναι τελικά αυτοί που είχαν μάθει να τα έχουν όλα και πλέον θα έχουν τα βασικά όπως εμείς.
    Όλοι μας περιμένουμε μια ελπίδα για απόδοση δικαιοσύνης, αλλά η υπομονή έχει αρχίσει να τελειώνει σε όλους μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s